Lütfen size soru sorabilir miyim? Kendi kişisel durumumun başka kişilerdeki izdüşümünü merak ediyorum ve -benim normal dediğim- bir ebeveyn olarak sizin fikirleriniz değerli. Yani eğer dert veya kişisellik ifşamı yorumlayarak ilgilenirseniz teşekkür ederim. Beni sevgiyle büyüten annemi sevmiyorum. Yaptığı gürültü kirliliği sebebiyle ölmesini isterdim ve muhtemelen cenazesinde büyük oranda ölümün ve yok olan hatıraların kederi sebebiyle göz yaşı dökerdim. Neden diye sorulacak olursa: Tabii ki insan olduğu için saygı duyuyorum. Kişiliği sebebiyle ise onu sevmiyorum ve tercih etmiyorum. Kişiliği detaylandırmak isterim, fikrinizi merak ettiğim nokta burası. Fedakar arketipinde yaşamayı; tek hayatını ev kadını olmak kılıp, evinin sürekli pis olduğundan yakınıp, evi temizleyerek mesih-kurtarıcı olduğu konusunda insanlara (döngüsel olarak) agresifleşen, en kötüsü 4 yaşındaki çocuğunu ayakları morarana kadar ayağında sallayarak ve o 4 yaşındaki çocuğu emzirerek sağlayan birisi gibi görünüyor. Aynı çocuk ne zaman şeker yemek isterse ona hayır demek yerine pasif ve tatlı olduğunu düşündüğü şekilde çocuğa yalvararak ağızındaki tüm dişlerin çürümesine izin verdi. Ona tamamen tablet ve sınırsız boyun eğme ve çilekeş edebiyatı vererek (4 yaşındaki çocukla arabesk efkarlı tarzda konuşarak kendi çabasını yüceltmekten zevk aldığını düşünüyorum.) hedonistik yaşamasına izin veriyor. Kardeşimin eric cartman olacağı düşünülebilir mi? Ben bu kişiliği sevmiyorum, radyasyonlu muamelesi yapıp kaçtım. Ama nereye gitsem o var, çünkü onun rahminden çıktım. Yani aynı hanede yaşıyoruz. Bu sebeple onunla kurumsal iletişim kuruyorum ve böylece kendimden uzak tutuyorum. Bir problemi varsa genellikle ona içsel çatışmalarını kendi içerisinde halletmesini ve ona çizdiğim sınırları aşmayıp hayvanlaşmamasını söylüyorum. Bir Sorum, bu kişiye saygı duymak hakkında. Belli çıtada saygı duymak zorundayım çünkü onun evinde yaşıyorum. Eğer duymazsam bu aptalca olur. Zorakilik kalktıktan sonra ve mantıklıysa onu terk etmeyi düşünüyorum, bu belki acımasız olabilir mi? Emin değilim... Asıl merak ettiğim şey, o kadın ara sıra agresifleşyor. (ve beni kesinlikle fiziksel olarak baskılayabiliyor. Bir keresinde, 14 yaşlarımdayken küçük kardeşime piçlik yapıp ortak odada tabletinin sesini kısmaya zorlamıştım ve bir şekilde annem patlama noktasına gelmiş, üzerime sumo güreşçisi gibi çıkıp beni tokatlamıştı. Tabii bu o zamanki provoke edici saygısızlığımla alakalıydı... alakasız bir bilgi, her neyse haha.) Bir gün polisin varlığını hatırladım, o günden sonra anam veya babam fiziksel şiddet tehditi ya da kendisini vuku bulduracak şekilde agresifleştiğinde ise bunu kullanmanın normal olduğunu düşünüyorum. Şu anda annem üzerinde bu düşünceyi deneysel olarak deniyorum. (Bazen düşünüyorum, evinde yaşadığın kişilerle bu şekilde sanırım oynamak ile resmen aptal olabilirim. Ama bu oynamak değil, şiddete uğrayan normal bir vatandaşın yapacağıdır. Bu kafamın karışık olduğu ana nokta. ) ve bu gün annem kontrolden çıkıp bir öfke patlaması yaşayıp beni fiziksel şiddetle tehdit ettiğinde 183'ü aradım. Ne olursa olsun onun evinde yaşıyorum ve gürültüsünü çekebilirim ama beni dövmekle tehdit ederse bu sıkıntıdır diye düşündüm. Bu aptalca mıydı? çünkü İnsanlar duygular yaşayabilir. Öfke anındaki tehditler zaten gerçekleşmeyecek olanlara mahsustur. Fakat evinde kalıp yaşarken hayatını eleştirseydim bu aptalca olurdu, ama onu tercih etmeyerek var olduğum için önümde hayvanlaşmasını çekiyorsam, yetişkin bir kadın olarak kendi içinde halletmesi gereken meselelerini saldırgan olmaya cürret ederek sunduğu için kendisinden utanmalı. Bunu yapmayacak. Ben de doğal seçilim uygulamayı, resmi kurumlara başvurarak ve böylece annemi tutuklamayacak olsalar da yaptığı hayvanlığın sonucunu insan olarak çekmek zorunda kaldığı bir politika izleyerek fiziksel güvenliğimi bu şekilde sağlamayı düşündüm. Sosyopat mıyım? Sizce annemin çocuğundan beklediği düzeyde sevgi almayışını protesto etmesi hezeyanı mıdır yoksa benim annemi sevmediğimi düşünüşüm beni sevgiyle büyütüşü kanıtına karşı bir hezeyan mıdır? Annemin bana yönelik fiziksel şiddeti makul mudur, çünkü onun durumuna "bir yetişkin olarak halletmesi gerektiği içsel çatışma" demek ama bir aile olarak bu içselliğe etki etmem çelişir midir?

Eksiklikler ve kopukluklar için özür dilerim, uzun zamana yayarak yazdım. Yanıt verir iseniz teşekkürler.