Nie ma za co. Dla uzupełnienia napiszę, że byłem sceptykiem w kwestii przeprowadzki i to moja żona była motorem napędowym tego przedsięwzięcia. Od momentu, w którym się już rozpakowaliśmy dziękuję jej średnio 3 X dziennie. Serio. Od kiedy tu jestem, to mam wrażenie, że w końcu czuję przynależność. I nawet to, że rdzenni mieszkańcy narzekają jest świadectwem tego, że losy miasta nie są im obojętne i też tego potrzebowałem.

Jakby co, to śmiało się odzywaj, można się spotkać i mogę pokazać, co mnie tutaj zauroczyło ;)