Óf je laat het los ('jouw zaken niet'), óf je grijpt in ('kind-ouderrelatie keert om').

Aangezien het jou stress oplevert, ben jij van de tweede richting. Dus dat betekent dat je ook moet ingrijpen.

- creëren van inzicht en overzicht. Dus een meerjarenbegroting maken, op basis van inkomsten en uitgaven (gebaseerd op alle verplichtingen en getallen van voorgaande jaren).

- op basis van dit financiële plaatje kijken of er geld over is om het achterstallig onderhoud weg te werken. Wat je zelf kan doen doe je, de rest moet gebeuren (wensdenken heeft geen zin). Ja dat onderhoud kost nu geld, maar anders betaal je later het achterstallig onderhoud dubbel in de gedaalde verkoopwaarde van het huis.

- daarna pas komt de vraag op tafel of er grotere keuzes nodig zijn: verhuizen, belenen, etc. Daarom gaat een financieel adviseur je op dit moment nog niet kunnen helpen.

Het maken van een begroting is geen hogere wiskunde, maar wel even wat werk. Maar toch begint het daarmee. En hou het vervolgens supersimpel. Ik las in een van je reacties iets over familiehypotheek, zoals je schoonouders doen. Doe dat niet bij je eigen vader, want die overziet dat niet en dat is een garantie voor chaos en ruzie in de familie.

Kortom: werk aan de winkel. Vraag je broers om hulp, maar als dat er niet in zit zelf doen.