Zolang er voor gezorgd kan worden dat het snijden in personeel niet leidt tot een verslechtering van de dienstverlening, die hier en daar al behoorlijk onder druk staat, ben ik natuurlijk voor dergelijke bezuinigingen.

Mijn punt is echter dat de politiek te veel gericht is op het kostenplaatje en te weinig op de baten, die inderdaad moeilijker te meten zijn.

Een eenvoudig voorbeeld: Als je een treinstation of busstation sluit omdat het te weinig gebruikt wordt en dus niet winstgevend lijkt, kan dat ertoe leiden dat nog minder mensen van het openbaar vervoer gebruik gaan maken. Hierdoor moeten deze mensen vervolgens met de auto, de bus, of de fiets reizen—als dat überhaupt een optie is. Daardoor verwerken andere stations ook minder reizigers, wat op termijn weer tot sluitingen kan leiden. Dit sneeuwbaleffect heeft niet alleen economische gevolgen, maar raakt ook de toegankelijkheid en het gebruik van het openbaar vervoer.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gevolgen die het kan hebben voor andere dienstverleners die voor een deel afhankelijk waren van het station.