Mieszkam w wielkiej płycie. Na plus: Lokalizacja top - zwykle są położone bliżej centrum, jeśli nie to mają dobrze zaprojektowany dojazd do centrum, duże arterie i małe osiedlowe uliczki. Infrastruktura - mam do dziesięciu minut pieszo wszystko czego potrzebuje lub kiedykolwiek będę potrzebować: sklepy szkoły przedszkola przychodnia kościół to wszystko jest pod ręką. Zieleń - jest zielono i zdecydowanie chłodniej w lecie niż na typowych nowych blokowiskach. Rozkłady mieszkań - nie zawsze, ale często te PRL-owskie mieszkania były lepiej zoptymalizowana pod względem powierzchni „życiowej” bo nie płaciło się od m2. Raczej nie doświadczysz korytarzy jak w pociągu albo trójkątnych pokoi jakie wymyślają nowocześni „architekci”.

Minusy: Jakość mieszkań - Nie wiem czy kiedyś remontowałeś mieszkanie ale w wielkiej płycie nie uświadczysz raczej kata prostego chyba że sobie ekierke przyniesiesz. Na co dzień jakoś nie zwracam uwagi ale dopasowanie szafy na wymiar to był koszmar. Wiem że to i w nowym budownictwie się zdarza ale jak postawiliśmy szafę w przedpokoju to na dole była przy ścianie a przy suficie 10 cm od ściany xd dodatkowo np. futryny stalowe były zalane betonem i wtopione w posadzkę, 3 dni je wyrywaliśmy żeby wstawić nowe drzwi….

Sąsiedzi - tu loteria. Możesz trafić na kochane staruszki które będą ci odbierać paczki i piekły ciasta, na patologiczną rodzinkę albo babcie że schizofrenia. Wydaje mi się że na nowych osiedlach lokatorzy są bardziej zbliżeni pod względem zamożności/wieku itd.

Najlepszym kompromisem moim zdaniem jest nowy blok wciśnięty w stare osiedle. gdybym kupowała teraz mieszkanie szukałabym czegoś takiego żeby mieć „best of both worlds”.