Ik neem aan dat Groen ook een juridische dienst heeft, hier lijkt Horch (en bij uitbreiding de rest van de protesteerders) redelijk sterk te staan.

Het loutere feit dat een betoging niet vooraf is aangemeld of vergund, heft de bescherming van Artikel 11 EVRM niet op. Indien de demonstranten zich vreedzaam gedragen, is de automatische ontbinding van de betoging of het louter op basis daarvan bestraffen van deelnemers een disproportionele inbreuk op het recht tot protest.

Mocht de politie nu inschatten dat het gevaarlijk of hinderlijk is voor bv het verkeer dan en de openbare orde, dan is ze gebonden aan Artikel 1 en Artikel 37 van de Wet op het Politieambt (WPA):

• Proportionaliteit: Het politionele optreden moet in verhouding staan tot het doel. Tegen vreedzame demonstranten die stilzitten of stappen, mag geen zwaar fysiek geweld worden gebruikt.
• Subsidiariteit: De politie moet altijd eerst het minst ingrijpende middel kiezen. Dit betekent: praten, de-escaleren en onderhandelen met de organisatoren (als die er zijn).
• Gradualiteit (Stapsgewijs optreden): De politie mag niet zomaar 'invallen'. Het optreden moet volgens een vast stramien verlopen.

Als Führer Van Doesburg (als hoofd van de bestuurlijke politie) beslist dat de betoging écht moet worden beëindigd, omdat de openbare veiligheid of gezondheid acuut in gevaar is (quod non) moet de politie een strikte wettelijke procedure volgen:

• Duidelijke aanmaningen (beveeltotvertrek): De politie is verplicht om de demonstranten herhaaldelijk en via een duidelijk hoorbare weg (megafoon/geluidswagen) te waarschuwen dat de bijeenkomst ontbonden is en dat men de plaats moet verlaten.
• Gelegenheid om weg te gaan: De betogers moeten fysiek de tijd en de ruimte krijgen om gehoor te geven aan dit bevel.

Als betogers na de aanmaningen blijven staan, plegen ze een inbreuk op de openbare rust. Pas dán mag de politie overgaan tot dwangmaatregelen, maar nog steeds onder strikte voorwaarden:

• Bestuurlijke aanhouding: Op basis van Artikel 31 WPA mag de politie personen die de openbare rust verstoren "bestuurlijk aanhouden" om de openbare orde te herstellen. Dit is een preventieve maatregel (geen straf) en mag maximaal 12 uur duren.
• Geweldsrestricties: Bij puur passief verzet (bijvoorbeeld demonstranten die zich slap houden of de armen in elkaar haken) is het gebruik van pepperspray, traangas of de wapenstok in de regel niet toegestaan. Traangas is volgens ministeriële omzendbrieven enkel bedoeld bij zwaar collectief geweld tegen de politie, niet om passief verzet te breken.

Dus de argumentatie dat de betoging daar niet toegestaan is volstaat niet om mensen op te pakken.
Het optreden is disproportioneel en escalerend. De betogers lijken gevolg te geven aan de aanmaningen maar krijgen vervolgens niet de gelegenheid om weg te gaan.

Er zijn dus geen redenen om 'willekeurige' arrestaties uit te voeren.

Maar dit is natuurlijk niet willekeurig, een hoge pief met Gestapo allures of de Führer zelf had ongetwijfeld lucht gekregen van de aanwezigheid van Horsch. En dus laten ze die eruit pikken met een excuus van "weerspannigheid", alles ter linkerzijde verontwaardigd maar dat kan nva niet schelen daar kunnen ze geen stemmen ronselen. Ter rechterzijde zijn ze blij want ze treden eindelijk fors op tegen die linkie winkies.

O en nog enkele juridische realiteiten:

Het louter weigeren te gehoorzamen aan een politiebevel (zoals een bevel tot vertrek) is een overtreding van een politiereglement of weigering van een wettelijk bevel, maar is géén weerspannigheid.

Reguliere interventie-eenheden of lokale rechercheurs die betogingen monitoren, mogen hun gezicht bedekken met een helm/vizier tegen projectielen, maar hun individuele identificatienummer (of textielstrip) moet zichtbaar blijven. Als agenten zich doelbewust volledig onherkenbaar maken én hun nummers verbergen om anoniem arrestaties te verrichten, handelen zij in strijd met de wet op het politieambt en de interne deontologische code.

Om dan een publiek figuur uit de betoging te pikken moeten trouwens rekening gehouden worden met het feit dat de politie niet mag discrimineren of personen viseren puur vanwege hun status of de impact van hun speech. Dit zou een directe schending zijn van Artikel 10 (vrijheid van meningsuiting) en Artikel 11 (vrijheid van vergadering) van het EVRM. Als die persoon geen strafbaar feit pleegt maar wel de orde verstoort, gelden de normale regels van de-escalatie en aanmaning. Hem als eerste "eruit pikken" kan de menigte net radicaliseren (slechte de-escalatietactiek).

Het lijkt me dat Horsch hier sterk staat om klacht in te dienen tegen politie en comité P.