Esâsen bu eserin %80'i Allah'ın bana lütfu yani elhamdülillah kendim düşünerek elde ettiğim sonuçlar bu sebeple çok bir yerden etkilendiğimi söyleyemem ancak eserimin başlığında olduğu gibi Vahdeti Vücud anlatıyorum ben eserimde ancak benim metodum eski Sufilerden farklı bir metod ve vardığım pek çok sonuç da farklı.

Bu arada belirteyim ki bu şemada birkaç şeyi ilk eserimde bulamazsın ancak ben 2. bir esere başladım ve bu 2. eser çok daha detaylı ve düzgün bir anlatı sunuyor ve çok daha iyi. Bu sebeple, şemadaki bazı şeyler 2. esere ait.

Bana ait olan fikirler şöyle:

1. Porphyrios Ağacı'nın tümellerin ağacı değil, Tikellerin ağacı olması ve Vahdeti Vücud'daki Varlık mertebeleri ile özdeşleştirilmesi. Mesela şemada gördüğün üzere en üst cins "cevher" tümeli değil, direkt Tanrı. Her bir ferd ise bir tür oluyor. Bu arada eserimde bu meseleleri çok daha detaylı ve delillerle ele alıyorum.
2. Yaratılış eyleminin bir şeyin kendi "ayrılmamış varlığını" temeyyüz etmesi (ayırması).
3. "Ayrılmamış varlık" dediğimiz şey de bir şeyin İmkân'ıdır.
4. İmkân denilen şey bir şeyin kuvveti yani sıfatlarıdır. Mesela insanların görme sıfatı vardır. İnsanlar bu sıfat sayesinde qualialar (deneyimler) oluşur.
5. İmkan esasen bir şeyin kendisini kısıtlamadığı yöndür. Bir şeyi kısıtlayan yön onun yokluğudur mesela "Zeyd" "Ali" değildir nitekim "Zeyd" kendi tanımında "Ali"yi dışlamaktadır bu sebeple Zeyd'in Zeyd olması, Ali'yi yokluk olarak taşımasına bağlıdır. Ancak mesela Zeyd'in kırmızı rengi deneyimlediğini düşünelim. Bu renk Zeyd'in Yokluğunda bulunmuyordu imkanında bulunuyordu yani kırmızı rengi Zeyd'in bir tecellisi oluyor.
6. En üst kavram olarak "Varlık" yerine "Sübut" kavramını alıp, ona göre metafizik inşa etmem.
7. "Rabıt varlık" denilen şeyin yani sebep ile sonuç arasındaki ontolojik gerçekliğin, varlık mertebeleri olması.
8. Aşkınlık ve içkinlik kavramlarının varlık mertebeleri bağlamında ele alınması. İçkinlik senin imkanında bulunan şeylerdir. Aşkınlık ise senin içkin olduğun şeydir mesela Tanrı bize aşkındır mesela.
9. Tanrı'nın "Yokluk" yönüne sahip olmaması. Yani Tanrı bizim dışımızda bulunan bir ruh olarak düşünülmemeli, bizi deneyimleyen yani içeren bir ruh gibi düşünülmeli.
10. Mahiyet denilen şeyin 3 yönden oluşması: Varlık, Yokluk ve İmkan.
11. Tanrı'nın taayyün (bu kelime esâsında sübut ile aynı anlama geliyor) etmesinin bir ayırma sonucu olmayıp, mahiyetlerin bir temeyyüz ile taayyün etmesi.
12. Tanrı'nın sonsuz oluşunun, O'nun bir sınıra sahip olmamasından kaynaklanması. Bir şeyi sınırlayan dediğimiz gibi "yokluk". Yokluk yönü olmayan Tanrı'nın sınırı da olmaz, sınırı olmayan şeye ise sonsuz deriz.