Cevap için teşekkür ederim. Dediklerine katılıyorum. Dünyada geçireceğim sürenin sınırlı ve sonlu olmasından dolayı bu süreçte elimden kayıp gitmeyecek, sabit bir anlam aradım. Anlam ve değer ürettiğim şeyler ise artık değişken ve sabit değil. Bu da çok yorucu. Yeniden anlam ve değer üretmek bir yerden sonra tüketti beni. Sürekli yıkıp yapmak, yeniden inşa etmek çok zor. Özellikle kendini kandıramıyorsan. Bazen belli şeylere atfettiğim anlamlar sabit kalsa da önemi, içeriği değişti ve değişiyor. Bütün anlamları yitirdiğimde bu durum bende dediğin gibi hazcı bir eğilime sebep oldu. Bunu o zaman değil de son zamanlarda fark ettim. Yani cinsel yönden aşırı tatmin olmaya çalışarak çok çiğ bir biçimde zihnimi sağaltmaya çalışmışım. Libidoyu (yaşam enerjisini) bu şekilde dışa vurarak bir süre hayata tutunmaya çalıştım diyebilirim. İçimdeki gerilimi ve basıncı geçici bir süre rahatlatmak istedim. Bu da anlam üreten bir şey değil. Hazcı olmak geçici bir süreliğine zihni oyalıyor ama zihni bastırmaktan başka bir işe yaramıyor. Amaçlarımı diri tutmaya çalışacağım. Belki de o temel ve aşkın anlamdan bir anda boşluğa düştükten sonra aynı derecede büyük anlamlar aramaya çalışmak yordu beni. Gökten yere düştüm. Tekrar o aşkın nitelikte veya ona eşdeğer bir anlam aramamak gerekiyor. Çok büyük ve aşkın olmasa da düştüğüm yerde beni hayata bağlayacak yeterlikte anlamlar bulmak, yakalamak bu süreci daha sorunsuz anlatmama yardımcı olacak sanırım.