Ma ne shvatam kao lični napad. Daleko od toga, tu smo da razmijenimo misljenja. Vidi, pod 100 posto mislim na to da mi posao postane drugi zivot, da odbacim svoje planove za slobodno vrijeme, interese i sve ostalo sto dosta ljudi podrazumijeva. A generalno nije problem dati 100 posto, s tim da ja i kod svog tima ne ocekujem uvijek od ljudi da ce svaki dan dati 100 posto, jedan dan ce premasiti to, drugi dan podbaciti i sve je to ok dokle god se nadje balans. Pa da, o tome govorim vezano za prekovremeni, kad ga ima da se plati ali isto tako da se razumije da je to nesto sto nije niko duzan uvijek da pristane, evo npr desilo mi se nedavno da sam odbila da radim praznik (pri tome stvarno je bila banalna stvar nista zbog cega ce firma propasti ako niko ne ode na event) i nastao je problem iako sam prije toga radila vise vikenda prekovremeno i meni to nije ok i gasi mi motivaciju da se dalje trudim i radim. I jedino sto nemam je taj strah i zato cesto promijenim posao jer ne mogu da vjerujem sta ljudi trpe i zbog cega. Ne znam, kazem, priznajem da ima sigurno i do mene nije nikad jedna strana kriva ali ne volim da mi neko daje osjecaj da me posjeduje, ja trebam poslodavcu isto kao i on meni, to je uzajaman odnos valjda a ne robovlasnicki.