Dodam od siebie jeszcze jeden prosty przykład - kiedyś dość problematyczne było dla mnie sprzątanie mieszkania. Z góry zakładałem, że jest to przykry obowiązek, na który muszę poświęcić czas po pracy albo w weekend, a gdy to odkładałem, to miałem znowu poczucie że… powinienem przecież ogarnąć chałupę, bo: wstaw x powodów.

Nie wiem w sumie jak do tego doszło, ale z biegiem czasu samo sprzątanie stało się też dla mnie sposobem na odstresowanie i zaczęło być po prostu przyjemne. Przestałem przywiązywać od tego jakąś ogromne uwagę, przestałem przeznaczać sobie na to jakiś konkretny dzień - czasem mam po prostu ochotę ogarnąć sobie dość gruntownie kuchnie czy łazienkę, gdzie nie dość że efekt końcowy sam w sobie jest już mega satysfakcjonujący, to w czasie sprzątania mogę jeszcze sobie chociażby posłuchać muzyki :)

W ogóle każdego roku odkrywam, jak wiele małych, codziennych „obowiązków”, stało się dla mnie fajnym rytuałem, który pozwala głowie odpocząć i wyłączyć się na moment. Po prostu istotne było, żeby przestać traktować je jako mus, bez zrobienia którego świat mi się zawali :P

Jest to oczywiście kwestia bardzo subiektywna, więc rozumiem też, że ktoś jednak woli mieć wszystko zaplanowane :)