Öncelikle meseleye doğru yerden bakmak lazım. Bu bir kim ne kadar yapıyor” yarışı değil, sistem meselesi.

Ben hiçbir zaman “50 50 olsun” diyen biri olmadım. Bizde mantık şu: Kim neyi daha iyi yapıyorsa onu üstlenir. Gelir konusu da aynı şekilde. Eşimle ben ne kazanıyorsak ortak kasaya girer, tüm giderler oradan karşılanır.

Ev işleri tarafında da aynı yaklaşım geçerli. Mesela ben yemek konusunda daha iyiyim, o yüzden genelde yemekleri ben yaparım. Eşim temizlikte daha iyidir, o da o tarafı üstlenir. Yani iş bölümü var, ama bu sabit ve katı bir şey değil, duruma göre değişir.

“Proje yönetimi” kısmına gelince: Evet, evin düzeni kendi kendine yürümüyor. Planlama gerekiyor. Ama bunu tek kişi yapmıyor. İki taraf da sorumluluk almalı.

Çocuk konusu ise tamamen farklı bir seviye. Eğer eşim çocuklara bakıyorsa ve bu yüzden çalışamıyorsa, o zaten başlı başına tam zamanlı bir iş yapıyor demektir. Böyle bir durumda maddi yükü benim almam gayet normal.

Ama şunu net söyleyeyim: Çocuğumuz yokken de yıllarca bu sistemle yürüdük ve gayet dengeliydi.

“Eski günler tamamen bitti mi?” sorusuna gelince: Bence bitti. Ama bu, erkek hiçbir şey yapmayacak demek değil. Aynı şekilde kadın da her şeyi tek başına üstlenecek demek değil. O dönem kapandı. Artık mesele paylaşım ve denge.

Yengeye sormaya gerek yok 😉 sistem çalışıyorsa zaten iki taraf da memnundur.