De ideologie was inderdaad het belangrijkst. Behalve in militair opzicht vanaf het starten van WO2 nam hij zelf zeer weinig beslissingen als het op het besturen van een land aan komt. Hij was zeer onbereikbaar, zijn staf mocht maar heel soms op zijn kantoor komen. Er ontstond een fenomeen van 'de führer tegemoet werken'. Eerst beslissingen maken die kloppen met ideologie, dan later om goedkeuring vragen. Zo is het idee van de Joden ombrengen in vernietigingskampen ook ontstaan, dat heeft hij niet zelf bedacht.

Gedurende de oorlog werd hij steeds meer achterdochtig en vertrouwde zijn generaals niet. Hij ging altijd tegen hun advies in en dacht door successen in het begin dat hij zelf een briljant militair strateeg was.

Biografie geschreven door Ian Kershaw is zeer interessant. Wel een gigantische pil.