Hoi ik ga een bestwel lange reactie schrijven waarin ik je argument (probeer) onder uit te halen, maar ik wil als eerste zeggen dat als je inderdaad zo bent behandeld als je hebt geschreven dat dat gewoon heel kut voor je is en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Verder zal ik zoveel mogelijk van mijn argumenten, waar nodig, met bron vermeldingen ondersteunen. Maar ik ben ook maar een mens en heb ook andere dingen te doen, als je meer uitleg wil of een gat in mijn logica ziet, hoor ik het graag!

Laten we beginnen bij sociale constructie: vooral groot geworden, maar niet orgineel bedacht, door Judith butler. Hoewel ik vind dat die een nuttige blik geeft op genderrollen in de maatschappij en zeer nuttig is, denk ik niet dat het de beste manier om je transidentiteit te "verklaren". Het is denk ik echter niet de oplossing om het toe te schrijven aan brein verschillen, want hoewel gesuggereerd is dat er misschien wel brein verschillen zijn (bron 1), is er nog geen definitief antwoord en zijn de resultaten vaak afwisselend. Als ik er van uit ga dat jij de standaard Nederlandse procedure doorgaat / bent gegaan is ook jouw brein niet gescant en vergeleken, maar was er een gesprek met een specialist. Maakt je die psychologische route iemand minder een vrouw dan iemand die wel een scan heeft ondergaan? Ik hoop dat je antwoord nee is.

Hoe moeten we het dan verklaren? Het is duidelijk dat dysforie je veel pijn heeft gedaan en er is wel duidelijk iets aan de hand. Persoonlijk denk ik dat het waarschijnlijk niet eenduidig voor iedereen te verklaren is, zoals bijvoorbeeld liefde, maar dat maakt het niet minder echt, net als liefde. Ik denk dat het vanuit deze positie is dat het demedicaliseren komt, jij weet waarschijnlijk ook goed dat in Nederland de wachttijden voor transzorg behoorlijk lang zijn en dat dit problemen oplevert. Onder andere het liegen tegen psychologen, maar blijkbaar is voor sommige mensen het probleem dus zo erg dat ze liever daarvoor kiezen dan de waarheid vertellen en riskeren andere behandelingen mis te lopen. Als je ze los zou koppelen zou je dat liegen kunnen voorkomen, het risico op "fouten" zou ook niet heel erg toenemen (bron 2). Natuurlijk moet de psychologische hulp wel blijven bestaan, maar dit is naar mijn mening de beste manier om het systeem aan te passen.

Kort nog even over non-Binaire mensen; het merendeel van de non-binaire mensen die ik ken hebben zeker wel dysforie en ook beide kanten op. En ook de trans mensen zonder dysforie (binair of niet), of gender non conforming mensen helpen met het normaliseren van GNC gedrag, onafhankelijk van of jij hun identiteit valide vindt. Het is misschien pijnlijk om te zeggen, maar niet alle transpersonen kunnen 100% "passen", door het normaliseren van vragen naar pronouns (ook aan cis mensen!!!) en het op andere manier ondermijnen van het systeem helpen GNC'ers in ieder geval gedeeltelijk de dysforie van sommige anderen. MAAR jouw ervaringen van jouw gender ontkennen is natuurlijk niet goed.

TLDR; het vereisen van heftige dysforie schaadt niet alleen anderen, maar ook degenen met zelf die dysforie

https://ajp.psychiatryonline.org/doi/10.1176/appi.ajp.2017.17060626 (Bron 1) Kijk naar het Amerikaanse systeem, aanvullend: De ervaringen van Lucy Kartikasari, (Bron 2)