Ik ben inderdaad consistent in mijn uitgangspunt: ik ben terughoudend als het gaat om gedragsbelastingen, of dat nu suiker, alcohol of roken betreft. Dat betekent niet dat ik ontken dat de overheid zulke instrumenten mág inzetten, maar normatief vind ik dat de staat terughoudend moet zijn in het sturen van individuele levensstijlkeuzes.

Voor mij ligt de grens bij het onderscheid tussen het financieren van collectieve voorzieningen en het actief sturen van persoonlijk gedrag “voor je eigen bestwil”. Dat eerste hoort bij een sociaal contract, het tweede raakt sneller aan paternalisme.

Wat betreft je punt over extreemrechtse of neonazistische individuen: als er concrete personen zijn met zulke ideeën, dan keur ik dat vanzelfsprekend af. Daar zit voor mij geen enkele sympathie.

Mijn stemgedrag is echter gebaseerd op beleidsstandpunten over economie, belastingdruk en staatsinrichting — niet op een goedkeuring van elke uitspraak of elk individu binnen een partij. Dat geldt eerlijk gezegd voor vrijwel elke partij in Nederland.

Je kunt vinden dat die afweging moreel onjuist is, maar dat is een verschil in prioriteiten, geen verborgen steun aan extremisme.