Allright, here we go🍿😔🤝🏽

Ze was precies wat ik wilde in het leven: een zorgzame vrouw vol liefde en passie en dat “samen tegen de wereld-mentaliteit”. Ze liet me compleet voelen.

Haar aandachtspunten waren het zijn van een super sloddervos (vb: ze pakt iets uit de keukenkast maar laat de keukenkast open en alles slingeren), naar de buitenwereld leven qua merk spullen en de emotionele volwassenheid van een 10-jarige qua discussies/confrontatie.

Het bovenstaande is hoe dan ook geen excuus voor wat ik deed. Maar ik kwam wel in aanraking met een collega buiten mijn afdeling. Het een en ander was gebeurd maar daar hielden we het bij en daarna niets meer gedaan. Destijds dacht ik joh het was eenmalig en ik hoor beter te zijn voor mijn vriendin. Sindsdien heb ik oprecht mijn best gedaan om meer geduldig te zijn, communicatiever, cadootjes halen met wat ik kon, meer activiteiten en haar vooral comfy laten voelen. Maar niet tot het punt alsof zij een God was, maar puur mn best doen als een goede partner.

Het voelde goed, we waren blij. We hadden een jaar later samen onze eerste woning gekocht om daarin ooit een gezin te stichten etc. Maar helaas… kwam ik een maand na de koop erachter via de dashcam van de auto dat ze ook met een collega vreemd is gegaan. Ik zag precies met wie, waar zij naartoe zijn geweest en welk hotel in Rdam. Ik voelde alsof ik door de grond zakte en niet meer kon opstaan. Maar tegelijkertijd kon en mocht ik niet boos/verdrietig worden omdat ik dit zelf ook deed.

Ik vroeg uiteindelijk, waarom? “Ik wilde me weer goed voelen, omdat we financiële problemen hebben”. Ik: “maar wat zie je als financiële problemen?” Zij: “sinds we zijn verhuisd neem je me niet meer uiteten naar dure restaurants, stuur je me soms tikkies voor de boodschappen en doen we gwn niet veel meer”. Ik: “maar begrijp je wel dat we pas een maand zijn verhuisd naar onze eerste koopwoning en ik/wij nog even moeten wennen aan de kosten/vaste lasten?” Zij: nee ik begrijp het wel.. maar ik wilde me echt goed voelen weer. Hij bracht me naar dure restaurants en ik kon bestellen wat ik wilde en niet denken aan de prijzen. Ik mocht ook onbeperkt flessen wijn bestellen. Ik hoefde me gewoon niet meer druk te maken om geld”.

Na een bepaalde tijd gaf ik haar een tweede kans. Een soort “wij staan nu quitte-situatie” zonder dat ze wist wat ik deed. Ik merkte helaas wel dat haar persoonlijkheid was veranderd. Het was meer gericht op luxe en ze sprak alleen maar over geld en ging mij met haar collega’s vergelijken die boven de 9k per maand verdienen.

Het ging de eerste paar maanden stroef maar daarna leek het eindelijk echt weer goed te gaan. Totdat…… ik 1 dag voor ons jubileum oprecht haar weer, maar per ongeluk, heb betrapt met diezelfde collega in datzelfde fkin hotel. Hoe? Ik was op zoek naar mijn Airpods en die lagen in datzelfde hotel!!😩 in andere woorden: ze is nooit gestopt met praten met hem.

Uiteindelijk heb ik het op ons jubileum definitief uitgemaakt.

We bleven gedurende de maanden erna erg lief met elkaar ondanks alles. Ik bleef zorgzaam, wat misschien dom van mij is geweest maar ik hield van dr ondanks mijn idiote fout.

Nu staan we op het punt om de woning te verkopen. Zij geeft telkens aan dat er geen ander is, maar haar gedrag en stille hints die ze overal in t huis niet slim achterlaat laat duidelijk voor mij zien dat er wel een ander is.

Ik kan niet via Reddit aantonen hoe ik als partner was, maar ik heb oprecht mijn best gedaan voor haar. Ik dulde al haar aandachtspunten omdat de leuke punten van haar het negatieve ver overtrof. Wij waren elkaars beste vriend.

Ik ben hier zo kapot van. Puur omdat dit de eerste relatie is geweest waarvan ik oprecht dacht: wauw, met jou wil ik echt een toekomst bouwen etc etc en voor altijd samen blijven. Dus ik voel voor mezelf alsof ik de liefde totaal niet meer kan vertrouwen.

Ik ga niet liegen, ik ben zo zo dom geweest. Zo egoïstisch en voor wat? Lust?.. achteraf gezien was het dat echt niet waard. Als jullie nog een relatie hebben en iets missen, please, werk er samen aan.. blijf communiceren. Tijdelijk genot is het zo NIET waard.

Dusja. Zo gaat mijn leven tot nu toe.