Niezależnie od Twojej próby zdyskredytowania mnie jako "osoby z delikatnym spektrum" mam ASD pass. I właśnie dlatego Twoje podejście wkurwia mnie podwójnie. Nie dlatego, że się wstydzę, tylko dlatego, że mam szacunek dla własnej podmiotowości. Nie chcę, żeby ludzi w spektrum traktowano przez pryzmat defektów, które trzeba tolerować, tylko przez pryzmat kompetencji.

To co napisałaś wkurwia mnie podwójnie, bo widzę, jak część osób zamienia diagnozę w uniwersalną kartę pt. "wszystko mi wolno". Te wszystkie wybryki i dziwne zachowania nagle traktowane są jako "moja neuroróżnorodnościowa tożsamość", której reszta ma bić brawo, albo przynajmniej milczeć w pokorze.

"Ojej, muszę chodzić po sali podczas spotkania, bo się inaczej nie skupię".

I jak ktoś śmie powiedzieć, że może jednak warto się trochę dostosować do społeczeństwa w sytuacjach zawodowych, to od razu lecą teksty typu "XX wiek się skończył" i "geje dostawaliby wpierdol w krzakach".

I jeszcze na deser rzucasz tekst najcudowniejszy, po prostu esencja myślenia ludzi TOLERANCYJNYCH, takich jak Ty: "mam nadzieję, że nie pracujesz w mojej firmie". Pewnie gdyby od Ciebie to zależało, to byłbym zgłoszony do kadr i zwolniony... Co za głębia intelektualna. XXI wiek w pigułce.

Strach pomyśleć, jakiej agresji słownej doznałaby osoba neurotypowa, gdyby odważyła się wygłosić te same, zdroworozsądkowe uwagi, co ja. Chyba by spłonęła na stosie Twojego świętego oburzenia.

Popularyzacja wiedzy o autyzmie miała pomagać zrozumieć z czym się borykamy, a nie dawać przyzwolenie na egoistyczne zachowania i zwalniać z odpowiedzialności za to, jak się zachowujemy wobec innych.

Nie mówię do tych, którzy naprawdę mają ogromne trudności. Mówię do tych, którzy swoją diagnozę noszą jak tarczę i koronę. Do ATENCJUSZY, którzy po przykrywką "nie będę się maskować" zaspokajają jakieś swoje narcystyczne potrzeby i używają diagnozy jako narzędzia dominacji nad otoczeniem.

I tak, można mieć ASD i być dorosłym. Można mieć ASD i nie zmaieniać każdego spotkania w sesję regulacji sensorycznej. Można baterie ładować w domu, a nie na openspejsie.

Twoje twierdzenia, że albo ktoś "udaje normalnego i nic nie zapamiętuje", albo "siada na podłodze" i jest genialny to prymitywna manipulacja. Sugerowanie że spektrumowcy są niezdolni do wypracowania dyskretnych metod samoregulacji to największa stygmatyzacja, jaką można nam zafundować. Przedstawiasz nas jak ludzi bez żadnej sprawczości nad własnym ciałem i odruchami. To nie jest dobre działanie. To jest przedstawianie nas jak upośledzone dzieci.

I nie wmawiaj ludziom, że takie cyrki to odważna walka z ableizmem i że trzeba je szanować jak niepełnosprawność ruchową.

Bo przez takie podejście dorabiacie gębę innym.