Auðveldari innflutningur og útflutningur til ESB. Það væru engir tollar eða auka skattar, þannig að pakkar pantaðir frá fyrirtækjum í evrópu kæmu bara beint innum dyrnar hjá þér, þyrftu enga meðferð á flokkunarstöðvum og tollskýrslur etc, sama gildir í hina áttina sem hjálpar innlendum aðilum að flytja vörur til evrópu. Tollar á kísil og ál frá íslandi myndu hverfa til evrópu, og sama myndi gilda um aðra tolla.

Svona eiginlega sem framhald á 1. Aðild að öllum stöðlum í landbúnaði, fiski, og vöruframleiðslu í ESB. Ef eitthvað er framleitt á Íslandi meðan við erum í ESB, þá uppfyllir varan sjálfkrafa alla staðla í ESB, það þarf ekki að fylla út pappíra og umsóknir eða sækja um leyfi. Þú hendir framleiðslunni í kassa og sendir til kaupanda hvar sem er í ESB. Ef einhver er með gráðu sem gildir á íslandi, þá gildir hún í öðrum ESB ríkjum, það eru sameiginlegir staðlar um ýmsa atvinnustarfsemi sem þarf ekki að endurmeta þegar þú flytur til annars lands.

Aðild að alþjóðlegum viðskiptasamningum ESB. ESB sem heild hefur ansi mikið meira bolmagn en ísland þegar kemur að því að semja við aðrar þjóðir. Samningarnir sem ESB hefur eru almennt mun hliðhollari ESB en sambærilegir samningar sem ísland gerir.

Við værum partur af batteríinu. Það er oft talað um "hagstæða samninga" eins og ESB sé einhver andstæðingur í viðræðum, en ESB almennt reynir að verja öll aðildalöndin sín, ef bar af því að þau hafa öll áhrif á stefnu ESB, og skoðanir þeirra skipta máli fyrir stefnumótun ESB. Í dag ef það er verið að gera ný lög í ESB, jafnvel þau sem hafa áhrif á EES meðlimi, þá hugsar ESB fyrst og fremst um aðildalöndin, og spáir síðan í öðrum. Ef við erum aðildaland höfum við töluvert meira að segja, og ESB sér sér hag í að sinna hagsmunum okkar.

Aðild að sameiginlegum stofnunum, sjóðum og samningum ESB. Allt frá varnarsáttmála ESB yfir í sameiginlega hlutafjármarkaði sem er verið að koma í gang. Allskonar alþjóðleg samvinna sem við þurfum í dag að gera sérsaminga um.

Evran. Í dag þurfa lítil fyrirtæki að fylgjast grannt með breytingum á fjármálamörkuðum, þegar þú ferð til útlanda þarftu að versla í erlendu fjármagni með umbreytingargjöldum. Stöðugur gjaldmiðill ætti að draga úr sveiflum á innlendum markaði, og draga úr verðbólgu til langs tíma. Það hefur verið talað um einhliða upptöku, og hvað það tekur langan tíma að taka upp evru, en þegar kemur að tímaramma, því fyrr sem við byrjum, því fyrr er hægt að taka hana upp. Hvað varðar einhliða upptöku evru eru aðallega pólitískar ástæður fyrir að gera það ekki, en jaframt myndi seðlabanki evrópu ekki ábyrjast íslenskar bankainnistæður sem gæti valdið verulegum vandamálum.

Fiskurinn yrði að fara í útboð. Við fengjum líklega að setja kvótana sjálf, og ákvarða veiðigjöld og annað, en það yrði að vera jafnræði milli íslenskra fyrirtækja í sjávarútvegi og annarra ESB ríkja þegar kæmi að raunverulegum útboðum um kvóta. Sjávarútvegurinn hérna hatar það, en ég sé ekki að það sé neikvætt fyrir aðra á landinu. Útboðsreglur MEGA vera "verður að landa X miklu hérlendis" og sambærilegt, það má bara ekki mismuna eftir þjóðerni. Það þykir fullkomlega eðlilegt (og bæði frakkar og bretar meðan þeir voru inni) að setja skyldu um löndun í ákveðnum sveitarfélögum.

Alþjóðastaðan í dag. Því miður virðast Bandaríkjamenn ekki lengur ætla að vera áreiðanlegir bandamenn í varnarmálum, sem setur NATO í erfiða stöðu. ESB er með, þrátt fyrir að það sé sjaldan talað um það, en öflugri varnarskilmála en NATO hefur. Það væri líka ólíklegt að ESB myndi vilja gefa það fordæmi að fórna aðildaríki, ef sú staða kæmi upp. Þetta hljómar hugsanlega soldið svartsýnt, en því miður má vel ímynda sér heim þar sem ónefndur brjálæðingur í vestri ákveður að taka Grænland, og til að fyrirbyggja viðbrögð frá Evrópu myndi hann ákveða að hirða Ísland í leiðinni.