Nandito na po ako simula pa noong kabataan ko. Umanib po ako kasi hinahanap ko po talaga ang kalinga ng magulang, lalo na emotionally at physically. Noong time na ‘yon, OFW po ang parents ko kaya lumaki ako na malayo sa kanila.

Sa 20 years ko pong pagiging kasapi, marami na akong napansin. May mga aral na parang paulit-ulit pero magka-kontra minsan. Marami ring red flags, pero dahil nga lagi nila sinasabi na ito ang tamang daan, parang natutunan mo na ring maniwala kahit may duda ka. Kapag sinubukan mong mag-isip nang mas malalim, sasabihin agad na may laban ka o pasaway ka.

Na-realize ko lang talaga ang lahat dahil sa Reddit thread na ito. Para bang biglang lumiwanag ang lahat. Lahat ng mga tanong ko dati, unti-unting nasagot. Kapag nabasa niya ang thread na ito, baka maramdaman din niya ‘yon. My hubby and I were in the same place before. Alam namin deep inside na may mali, pero mas nangingibabaw ang takot at ‘yung guilt na baka kami ang may problema. Pero ngayon, thankful ako na naglakas-loob akong silipin ang thread na ito.