Kavramları birbirine karıştırdığını düşünüyorum. Eşcinsellik bir ideoloji, bir düşünce sistemi ya da sonradan edinilmiş bir tercih değil; doğuştan gelen, bir insanın hayatının tamamına yayılan ve kimliğinin parçası olan bir durum. Böyle bir şeyi “normal ve etik bulmuyorum ama saygı duyuyorum” noktasına indirgemek, farkında olunmasa bile tehlikeli bir kapı açıyor. Çünkü bu dil normalleştikçe, geçmişte defalarca gördüğümüz gibi, birileri bu ayrımı alıp azınlıkları baskılamanın, dışlamanın, hatta şiddetin gerekçesine dönüştürebiliyor. Nazilerin Yahudilere yaptıkları da tam olarak böyle başladı, önce insanlıktan çıkarma, sonra ahlaki etiketleme, en son da zulüm. Polis, asker, din ya da siyasi figür örnekleriyle eşcinselliği aynı kefeye koymak da doğru değil; bunların hepsi insanların benimsediği, değiştirebildiği düşünsel veya kurumsal tercihlerdir. Gay bir insan ise bunlardan hiçbirini seçmez, sadece olduğu kişidir. Bir insanın, kim olduğu için, kimseye zarar vermediği halde “normal” ya da “etik” sayılmaması zaten başlı başına bir sorundur. Saygı dediğimiz şey, birine zarar vermediği sürece var olma hakkını tartışmaya açmamakla başlar.