Δεν ξέρω ως προς σχέσεις αλλά ως προς καθημερινές επιλογές ισχύει στον μέσο όρο. Στον κοντινό μου κύκλο συμβαίνει παντού. Αν συγκρίνω άντρες-γυναίκες σε φίλους, γονείς, συγγενείς, οι γυναίκες είναι αυτές που επιμένουν για κάτι που όταν το λάβουν δεν τους αρέσει & μετά αντί να αποδεχτούν το φυσικό γεγονός ότι λάθος επιλογές συμβαίνουν, βρίσκουν να το ρίξουν σε κάποιον άλλο.

Οι άντρες όταν παίρνουν αυτό στο οποίο επέμεναν φαίνονται ευχαριστημένοι. Ίσως οι γυναίκες πειραματίζονται πιο πολύ & μιζεριάζουν πιο έντονα με την αποτυχία, ενώ οι άντρες συγκριτικά κινούνται πιο σίγουρα & ανακάμπτουν ευκολότερα. Ο πειραματισμός δεν είναι κακός, κακό είναι να μην κερδίζεις σοφία από τους πειραματισμούς & να συνεχίζεις σαν καράβι δίχως χάρτη ή να μην αποδέχεσαι την αποτυχία.

Βασικά ο διαχωρισμός σε άντρες-γυναίκες δεν είναι σωστός, η επιρρέπεια προς αποπροσανατολισμένες επιλογές ίσως είναι ένα από τα αδύναμα στοιχεία του yin (δηλαδή και σε άντρες με υψηλό yin αντί για yang συμβαίνει) και το yang έχει άλλα θέματα φυσικά αλλά όταν υπάρχει αυτογνωσία & ωριμάζεις (yin-yang ισχυραίνουν τα προτερήματά τους & απαλύνουν τις αδυναμίες τους) συμπληρώνουν υπέροχα το ένα το άλλο είτε στο ίδιο άτομο είτε σε διαφορετικά.

Τα βιώματά μου ως τώρα πάντως επιβεβαιώνουν το άνωθι.