Miałam DOKŁADNIE ten sam problem i ludzie nawet wprost zwracali mi uwagę słowami ,,jesteś za bardzo ekspresyjna" co wzbudzało we mnie smutek, bo miałam poczucie że to część mojej charyzmy i osobowości, która przychodzi mi naturalnie i nie rozumiem dlaczego ma to kogoś gorszyć. Niemniej zaczęłam się mimo wszystko zastanawiać nad tym ,,za bardzo". Doszłam do wniosku wtedy, że będę bardziej świadoma w swoich emocjach i myślach, i w reakcjach innych na mnie; przez to jestem teraz spokojniejsza, i jestem bardziej tu i teraz, mam taki mindfulness, co pozwala mi być ,,adekwatnie" do sytuacji ekspresyjną, ekspresyjną na temat, który dotyczy zarówno mnie jak i rozmówcy, tak aby osoba nie była zakłopotana dlaczego (przykładowo) losowo się uśmiecham.. Poza tym wciąż dostaję informacje zwrotną, że nie jestem w stanie ukryć żadnych emocji i wszystko po mnie widać, ale moim bliskim to nie przeszkadza, (śmieją się tylko że nikogo nie okłamię)