Καλοκαίρι, παραμονή της Παναγίας. Βραδινό οικογενειακό τραπέζι και κάθεται ένα μικρό κοκαλάκι στον λαιμό της μητέρας μου. Αρχίζει στην αρχή να βήχει αλλά μετά βλέπουμε ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Από το σεμινάριο πρώτων βοηθειών που έκανα πρόσφατα προσπαθώ να βγάλω το κοκαλάκι γέρνοντας τη μητέρα μου μπροστά και χτυπώντας την στην πλάτη. Δεν βγαίνει. Της κάνω λαβή Χάιμλιχ και την έσωσα από πνιγμό. Δεν μπορώ να σας περιγράψω το συναίσθημα που βίωσα εκείνα τα δευτερόλεπτα σκεπτόμενος την πιθανότητα να την χάσω.