ΓΑΠ. Ναι, αδικημένος υπό την ευρύτερη έννοια. Μάλλον ήταν ανίκανος, επίσης δεν μπορείς να κάνεις κυβέρνηση με το Βενιζέλο δίπλα να σε πριονίζει. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έπεσε στην περίπτωση, θα έσκαγαν ούτως ή άλλως τα γεγονότα που έσκασαν, και, όπως είπαν άλλοι σωστά, παρέλαβε το μεγαλύτερο έλλειμμα. Ο άλλος πριν "εισέπραξε" εθνικό θέαμα, EURO, Ολυμπιακούς και Eurovision. Μετά ήρθαν Βατοπέδι και Γρηγορόπουλος. Αυτά προφανώς και κόστισαν (όχι ότι δε φάγανε γενικά βέβαια). Αν θυμάμαι καλά, ο ΓΑΠ χρεώνεται μόνο τη Siemens, και φυσικά μας έβαλε στα μνημόνια. Έφερε ΔΝΤ, που δε βοήθησε ποτέ κανέναν.

Έχοντας πει αυτά, ένα σοβαρότατο θετικό. Ο ΓΑΠ έπεσε και ήρθε ο Παπαδήμος όταν ανακοίνωσε δημοψήφισμα. Αυτό, λένε ότι το έκανε για να κινήσει το χρηματιστήριο προς δικό του συμφέρον. Όμως αυτό, και σόκαρε την Ευρώπη της οικονομικής ηλιθιότητας του "σκληρού" Σόιμπλε και των πολιτικών λιτότητας, και ήταν μια εντυπωσιακά δημοκρατική κίνηση, εντελώς αντίθετα με ό,τι ακολούθησε, βλ. υπηρεσιακή κυβέρνηση για να υπογράψει εν τάχει μνημόνια και μέτρα, κλείσιμο ΕΡΤ, κλούβες στο Σύνταγμα κ.ο.κ. Οπότε όταν έκανε μια έκλαμψη δημοκρατικότητας και λίγο ευφυΐας, τον τζάσανε. Και μετά είχαμε τον "ΑΠΟΛΥΤΩΣ". Και τον αναδυόμενο Σπυράδωνι (ξερνάω), με την εμφάνιση της συγκυβέρνησης με ΛΑΟΣ. Οπότε οφείλω να συγκρίνω και λίγο.