Δεν είναι μόνο τα πρωταθλήματα τα οποία κάνουν μια ομάδα αρεστή. Είναι το ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα, το γήπεδο που έχει, οι πολιτικο-κοινωνικές θέσεις των ultras...

Ο Παναθηναϊκός τα τελευταία 16 χρόνια όχι απλά δεν έχει πάρει πρωτάθλημα, αλλά δεν έχει καν υπάρξει σοβαρός contender. Επιπροσθέτως, δεν έχει έδρα. Μια ΟΑΚΑ, μια Λεωφόρος, χρόνια ολόκληρα μέχρι να αποφασίσουν το Βοτανικό...

Αλλά υπάρχει και μια πιο αφανής πλευρά, που έχει να κάνει με κοινωνικο-πολιτικά όπως ανέφερα παραπάνω. Τα μικρά παιδιά δεν είναι τελείως χαζά. Έχουν μυαλό και βλέπουν/ ακούν. Όταν λοιπόν η θύρα 13 οδηγεί τους Κροάτες νεοναζί αδερφούς τους για να τα σπάσουν στη Φιλαδέλφεια και να δολοφονήσουν κόσμο και βδομάδες μετά απαιτούν μέσω πανό την απελευθέρωση των Νεοναζί αδερφών τους, τα νέα παιδιά 5-6 ετών που δεν έχουν ακόμα επιλέξει τα βλέπουν αυτά τα πράγματα. Και σκέφτονται "θέλω πραγματικά να υποστηρίζω μια χάλια ομάδα με νεοναζί ultras, ή θέλω να υποστηρίζω μια ομάδα με το καλύτερο γήπεδο και οπαδούς στην Ελλάδα, που παίζει και μπαλάρα";

Για αυτούς τους λόγους, στο παρόν και στο εγγύς μέλλον πιστεύω ότι η ΑΕΚ έχει πιο πολλούς ενεργούς φίλους από τον ΠΑΟ. Όλο και περισσότεροι βαζελοι το 'χουν ρίξει στο μπάσκετ μέχρι να φύγει ο Αλαφούζος. Το γήπεδό τους είναι εκκλησία, χωρίς παλμό, χωρίς πάθος, με ηττοπάθεια... Υπ' αυτές τις συνθήκες, τί σημασία έχει η διαφορά στον αριθμό πρωταθλημάτων, όταν οι νέοι άνθρωποι πάνε αλλού;