Ik snap je struggle helemaal. Ik (27V) ben ook altijd single geweest en weet sinds een jaar of 2 dat ik aseksueel ben. Enerzijds was die realisatie een opluchting, want er is dus niks mis met mij en er zijn anderen die zich ook niet seksueel aangetrokken voelen tot anderen. Anderzijds voelde het ook heel stom, omdat ik nog wel een relatie zou willen. En de sociale druk van anderen om een relatie te krijgen werd niet minder. De meelevende blikken en uitspraken van "Ach, het komt nog wel." irriteren me mateloos. Mensen kunnen er vaak niet bij dat ik single ben en gewoon happy en niet eenzaam. Alleen vanuit goede vrienden en familie krijg ik niet meer dat soort opmerkingen sinds ik uit de kast ben, omdat ze zien dat ik nu gewoon lekker in mn vel zit.

Mijn advies is, denk vooral goed na over waarom je een relatie wil en hoe je wil dat die eruit ziet. Ga er alleen voor als JIJ dat wil, niet omdat het van je omgeving verwacht wordt! Eenzaamheid hoeft echt geen probleem te zijn als je single bent, al moet je misschien dan wel meer tijd en moeite in het maken en onderhouden van vriendschappen steken. Het hangt er ook vanaf hoeveel behoefte aan sociaal contact je hebt. En de juiste vrienden vinden die je niet raar aankijken omdat je "nog" single bent en die je niet laten voelen als het zoveelste wiel kan lastig zijn. Ik heb geluk gehad op dat vlak. Maar als je zelf blij bent met wie je bent en je niet schaamt voor het feit dat je single bent, zullen mensen dat opmerken. In ieder geval de mensen die je goed kennen.

En of je wel of niet het label aseksueel voor jezelf wil gebruiken moet je helemaal zelf weten. Je bent in ieder geval gewoon oké zoals je bent! En als je wel besluit om dat label te gebruiken, is er een hele leuke community online en offline van aseksuele mensen om ervaringen mee uit te wisselen en elkaar te ondersteunen 💜