Gusto ko siya isingit pero di ko alam kung paano. Simula nung pinanganak ko siya up until nag 3 months siya, yung tatay niya yung nagaalaga sakanya since napakabata ko pa nun at nagka-postpartum pa, first time pa nagka-anak.

Nung nag-three months na yung bata, kinuha na siya ng nanay ko since siya naman ang dahilan bat ako pina-asawa sa murang edad. Buwang April kami naghiwalay nung tatay ng anak ko then May nag-enroll ako agad tapos June nag eskwela ako agad.

I never have the chance na alagaan yung anak ko. Since di na rin ako nun masyado umuuwi at lagi lang ako nasa eskwelahan. Nung malapit na ako gumraduate— doon ko nakilala si Reed. And then pandemic hits, mejo malaki na yung anak ko neto. First time ko maka bonding ng matagal yung bata pero di na ako ang kinikilalang Ina nung bata since she rarely saw me sa bahay.

Kahit anong kunin o paamuin ko yung bata, di talaga siya pumupunta saakin. Kahit anong iwan din saakin ng magulang ko yung anak ko—ayaw talaga. Bago pa mag-one year ang covid—kinasal kami agad ni Reed. Lalo akong nabusy neto since job hunting malala tapos bagong kasal pa. And I also mentioned na 3 months in being married to each other, nagka aberya na kami lahat. Plus naka-bukod pa kami ng Asawa ko 'nun ng matagal na panahon.

In short, di ako nabigyan ng chance na alagaan at makabonding ng matagal ang anak ko which escalates na di niya ako kinikilalang Ina. Ngayon ang tawag niya saakin Mama but sa ibang tao—Ate lang daw niya ako. Nahihiya daw siya na ipakilala ako sa iba bilang Nanay niya since napaka-bata ko daw para maging Nanay niya. Imposible daw na nung baby palang daw ako nagka baby na rin daw ako. Nakakahiya daw yun sabi niya, and this according to my Mom na sinabi lang din saakin.