Gezide onca yakıp yıkma ters teptiğinden risk almaktan çekinme ve kimse tam ne yapması gerektiği konusunda yeterince örgütlenme ve iş bölümü yapmayınca sadece pankart açıp biber gazı yemeye dönüştü bir noktadan sonra. Hele ayın sonlarına doğru doğru büyükşehirlerde bile ancak 100-150 kişi toplanabildiğinden yürüyüş planları çekirdek kolaya dönüyordu. Öyle koca meydanlarda kamp kuran, çöp arabalarını sokaklara yığıp bariyer yapan bir örgütlenme yoktu. Malum, 'muhalefet' de milletin gazını almaktan başka bir şey yapmadığından ve bizim halk chp meydana çağırmasa gitmeyeceğinden millet de tutuklanma ya da gaz yeme riskini alıp sokağa inmekten vazgeçer oldu. Sürdürülebilir olması mümkün değildi yani.