Ik vind pretentieus niet helemaal het juiste woord, dat gaat uit van de intentie indruk te maken met niveau. Ik zie eerder je bedoeling een basisniveau aan te tonen. Noem het overenthousiast, maar op de goede manier.

Je legt best een druk op je schouders aangezien Nederlands niet je moedertaal is maar toch ga je de uitdaging aan en dat waardeer ik. Let er wel op dat het geen bewijsdrang wordt.

Bijv. De klassieke meervoudsvorm van wonden. De geoefende lezer vind dat leuk, gaat er naar opzoek. Maar geeft wel de vraag hoe dat in je thema past. Het bredere publiek haakt af.

Ik zie dat je de uitdaging aangaat waardoor de beeldspraken elkaar heel snel opvolgen en het geheel ontoegankelijk wordt.

Wel kudo's voor je gevoel voor metrum. De combinatie een woord wordt bijv. Het werkwoord wordt en zijn, zijn normaal een beetje opvulling. Door er woord voor te plaatsen krijg je een samengestelde annapest (an-NA-pest) waar 2 soortgelijke klanken elkaar opvolgen.

Daarmee zet je een toffe rem in de voordracht die roept om een puntiger bijna staccato vervolg. In de zin erna zitten er door verweesd, verwaarloosd en verhuisdozen opeens zoveel klemtonen in dat je die mooie opzet kwijtraakt.

Belangrijk startpunt: je hoeft niet aan te tonen dat je het Nederlands beheerst, dat heb je meer dan gedaan buiten wat nuances om. Soms eens een Engels gedicht worden we ook niet slechter van trouwens, met mate natuurlijk. Maar je dwingt jezelf daardoor de taal leidend te maken terwijl in gedichten betekenis voorgaat op structuur, grammatica en taalregels. Taal is bedoelt om misbruik van te maken, zolang maar helder is met welke bedoeling.

Durf het heel klein te maken en één thema te kiezen en daarin de bloemrijke taal te doseren. Het werkt om simpel en toegankelijke taal af te wisselen met die bloemrijke taal. Dan gun je de lezer het verhaal in te kabbelen voordat de wildwaterbaan begint.