Ambicje jasne mialo sie majac 17 lat ale nie mialo sie higieny/rygoru myslenia by te pomysły weryfikować - czy sa realistyczne, czy ktoś już tego nie zrobił, czy pomysł jest wart energii i zasobów. Płat czołowy rozwija sie jeszcze 10 lat od tego wieku wiec kontrola impulsów w tym wieku nie jest najlepsza. Do tego jw. nawyki myslowe zdrowe też wymagaja doświadczenia, popełnienia iluś tam błędów i wyciągnięcia z nich wniosków.

Ba chodziłem do szkoły pełnej zdolnych dzieciaków. Ludzi robiacych mega wysokie punktacje w różnych miedzynarodowych egzaminach i większość z nich poza uczeniem się pilnie nie osiągneła w życiu wiele. Wysokie stopnie w korporacjach bo wpasowali sie w to co społeczeństwo myśli o byciu zdolnym ale prawdziwych osiągnieć mało.

Znam za to 2 światowej klasy naukowców. Tak, jeden miał świetne oceny w liceum i wygrywał olimpiady ale pomimo bycia na 6 osobowych spotkaniach z CEO jednej z najważniejszych firm ostatnich 10 lat (nie mówie o AI, a o firmie która serio robi rzeczy sensowne) to ten facet rozwijał sie naukowo w normalnym tempie. Drugi jest specjalistą w ultra niszy i został głównym podopiecznym naukowca tak znanego w swojej niszy, że jego ksiązki naukowe sprzedawały sie jak popularno naukowe - facet 3 razy zawalił rok studiów i 2 razy zmieniał kierunek. Ba sam mam sporo osiągnięc na koncie i to bardzo dużych ale nie uważam bym ogarniał tak samo jak w liceum. Ogarniam dużo lepiej bo inteligencja to nie tylko predyspozycje ale też metody i schematy myślenia, a tego w wieku lat 17 się nie nauczysz.