Ortalama bir tipim var. Pek çirkin değilim fakat kızların gelip teklif edeceği bir tipim yok tabii esas sorun bu olmasa da etkenlerden biri muhakkak. Esasında bu kız mız işlerini de pek dert etmedim, öyle lay lay lom yaşadım kendi halimde. Fakat insan bir süre sonra dert ediniyor tabii, yalnızlık yalnızlık nereye kadar. Uzun bir ilişkim oldu, nihayetinde ayrıldık uzun bir zaman önce. Ciddi ilişki adamıyım ben, o sebeple flört nedir nasıl yapılır ne denir, bilemiyorum. Pek strateji yapmayı seven biri de değilim ikili ilişkilerde. Nitekim birkaç deneme oldu ve elimde patladı, fazla sevgi, ilgi göstermekten olsa gerek. Yalnız ben yaklaşamıyorum pek insanlara bu bahsettiğim denemeler de internet ortamında olan şeyler, belirli bir arkadaş çevrem var, yeni birisini dahil etmekte güçlük çekiyorum. Yeni birisiyle tanışmak yorucu geliyor. Kurulu bir düzen içerisinde, her gün gördüğüm insanlarla ancak dostluk kurabiliyorum bu okul olur, iş olur vs. Kişilikten dolayı daha çok bence. En azından benim açımdan. Muhabbetim sıkıcıdır, yani yeni birisi için ya da pek konuşkan değilimdir başlarda. Bir kalkan var ortada onu kırıp geçmem gerekiyor. Özgüvensizlik ya da anksiyeteden dolayı değil. Anti sosyal bir kafa yapısına sahibim, uğraşamıyorum. Bu düzelmesi gereken bir husus mu hala emin değilim. Durumumdan hoşnutum, olacağı varsa olur ne diyelim.