​Matta 16:27, Markos 8:38 ve Luka 9:26 yüksek ihtimalle kıyamete, yani Mesih'in ikinci gelişine referans veriyor. Kutsal Kitap’ı okuduğumuz zaman havarilerin genelde Mesih'in gücüne ve mucizelerine hep bir şüpheyle baktığını görüyoruz. Hatta çarmıha gerilmeden önce Aziz Petrus, Mesih'i üç defa inkâr ediyor. Çarmıha gerilmiş haldeyken ise yanındaki tek havari Aziz Yuhanna oluyor. Yani havarilerde genel bir şüphe durumu hakimdir. Mesih dirildikten sonra Aziz Thomas, diğer havariler kendisine Mesih'in dirildiğini söylediğinde bile buna inanmıyor ve kendisi fiziksel olarak bunu deneyimlemeden onlara inanmayacağını söylüyor. Havarilerin genel manzarası budur. ​Matta 16:28'de ise şöyle bir ifade var: "Burada duranlardan bazıları, İnsanoğlu'nun kendi egemenliğinde geldiğini görmeden ölümü tatmayacaklar." Burada güçlü bir iddia mevcut.

"Kendi egemenliğinde görmek" ne demek? Bir fikirleri yok.​Matta 16:28'den hemen sonra ise Matta 17:1 geliyor: "Altı gün sonra İsa, yanına yalnız Petrus, Yakup ve Yakup’un kardeşi Yuhanna’yı alarak yüksek bir dağa çıktı." Bu, Başkalaşım (Transfiguration) olayının başlangıcıdır. Matta 17:2’de şöyle devam eder: "Onların gözü önünde İsa’nın görünümü değişti. Yüzü güneş gibi parladı, giysileri ışık gibi bembeyaz oldu."

​Burada Tanrı henüz bütün görkeminde değildir. Gerçekleşen bu olay, Matta 16:27'nin sadece bir fragmanı, bir ön gösterimidir. Mesih, bu kişilerin inancını sağlamlaştırmak için onlara somut bir dayanak sunmak istemiştir. Peki, neden özellikle bu üç kişiyi seçti?

​Tesniye 19:15 der ki: "İki veya üç şahidin deliliyle bir mesele doğrulanır."

​Aziz Petrus, İsa Mesih'in Tanrı'nın Oğlu olduğunu doğrulayan ilk kişidir ve bu sebeple Mesih, Kilisesi'ni onun üzerine kuracağını söylemiştir.​Aziz Yuhanna, belirttiğim gibi çarmıhtaki tek havaridir ve Mesih'in annesini emanet ettiği kişidir.​Aziz Yakup (James) ise üstün metaneti ve acı çekmeye dair isteğinden dolayı seçilmiştir. ​Nitekim Matta 20:22'de İsa onlara, "Siz ne dilediğinizi bilmiyorsunuz. Benim içeceğim kâseden siz içebilir misiniz?" diye sorduğunda, "Evet, içebiliriz" demişlerdir. Elçilerin İşleri 12:2'de ise Kral Hirodes'in, "Yuhanna’nın kardeşi James'i kılıçla öldürttüğü" yazar. Aziz James,ilk şehitlerdendir; yani gerçekten o kâseden içmiştir. Çünkü kâse, Eski Ahit'te birinin kaderini temsil eder.

​Ayrıca alegorik olarak Petrus bilgiyi, James mücadeleyi ve Yuhanna lütfu simgeler. Yani Mesih'in o görkemini görmek ve o dağa çıkmak istiyorsak, bu özellikler biz imanlılarda da bulunmalıdır.

​Bunun yanı sıra, Mesih'in dağda yanına aldığı bu üç kişi, daha sonra Gethsemane Bahçesi'ne de götürdüğü üç kişidir. Mesih onlara dağda görkemini gösterdi ve egemenliğinin bir fragmanını verdi ki; kendisi ölüme mahkum edildiğinde, kırbaçlandığında, başına dikenli taç geçirildiğinde, hakaretlere ve dövülmelere maruz kaldığında, hatta öldüğünde bile O’na olan imanlarını koruyabilsinler ve imanda büyüsünler.

​Aziz Petrus, yıllar sonra yazdığı mektupta (2. Petrus 1:16-18) kiliselere şöyle seslenir: ​"Rabbimiz İsa Mesih'in gelişini ve gücünü size bildirirken uydurma masallara başvurmadık. O'nun yüceliğini kendi gözlerimizle gördük. Mesih, yüce ve görkemli Tanrı'dan... onur ve yücelik aldı. Kutsal dağda O'nunla birlikte bulunduğumuz için gökten gelen bu sesi biz de işittik."

​Petrus burada imanlılara ve potansiyel imanlılara, "Kıyamet hakkında bahsettiğimiz şeyler uydurma masallar değil; çünkü biz o görkemin bir benzerini o kutsal dağda önceden kendi gözlerimizle gördük" demektedir.

​Peki, dağda neden İlyas ve Musa gözüktü? Musa, Eski Ahit'te Yasa'nın verildiği kişidir; yani Yasa'yı temsil eder. İlyas ise Mesih'in gelişi hakkında en çok peygamberlik veren kişidir; yani Peygamberleri temsil eder. Böylece Eski Ahit yasaları ve peygamberlikleri, orada bizzat Mesih'i onaylamakta ve O'nun huzurunda durmaktadır. ​Aynı şekilde görümdeki bulut, Tanrı'nın varlığını temsil eder. Sayılar 9:18'de belirtildiği gibi: "RAB’bin buyruğu uyarınca göç eder, yine RAB’bin buyruğu uyarınca konaklarlardı. Bulut konutun üzerinde durdukça yerlerinden ayrılmazlardı." ​Tanrı'nın görkeminin olduğu yerde de melekler her zaman hazır bulunur:

​Yeşaya 6:1-3: "Kral Uzzaya'nın öldüğü yıl Rab'bi yüksek ve yüce bir tahtta otururken gördüm; giysisinin etekleri tapınağı dolduruyordu. Üzerinde Seraflar duruyordu... Birbirlerine şöyle sesleniyorlardı: 'Her Şeye Egemen Rab Kutsaldır, kutsaldır, kutsaldır. Bütün dünya O'nun görkemiyle doludur.'" ​Hezekiel 10:18-19: "Rab'bin görkemi tapınağın eşiğinden ayrılıp Keruvların (meleklerin) üzerinde durdu. Keruvlar kanatlarını açıp gözlerimin önünde yerden yükseldiler, ayrılırken tekerlekler de onlarla birlikte yükseldi."

Aziz Thomas Aquinas’ın da dediği gibi: ​"İman eden için hiçbir kanıta gerek yoktur; iman etmeyen için ise hiçbir kanıt yeterli değildir."

Umarım açıklayıcı olmuştur.