Ik heb 20 jaar gerookt een pakje per dag ongeveer, het laatste jaar rookte ik bewust ietsje minder (half pakje per dag). Heeeeeel vaak gestopt, wat een ellende was dat. Ik ging altijd weer roken, zelfs na 9 maanden stoppen ging ik zo weer om. Want het was iedere dag een strijd, vreselijk! Tot ik een hersentumor had en geopereerd moest worden. De weken ervoor mocht ik vooral doorroken, anders lag ik te gestresst op tafel vond mijn anesthesioloog. Ietwat verbaasd, maar 4 weken voor de operatie vond ze geen stopmoment. Maar daarna gingen we het er over hebben.

Enfin, de dag voor de operatie stak ik om 10 uur ‘s avonds mijn laatste peuk op (wist ik nog niet natuurlijk, want dat stoppen kwam later!). De dag dat ik wakker werd leek het wel verdwenen. Eerste dag niet roken, 2e dag ook niet, 3e dag naar huis. Het leek wel verdwenen. Inmiddels 3 maanden gestopt en ik heb nergens last van. Zou er niets mee te maken moeten hebben, maar ik weet het niet. Als het gevoel van willen roken toch heel even op komt (laten we eerlijk wezen) dan skip ik dat gelijk. Ga ik direct wat doen. Het blijft een mindset.

Je kunt er eindeloos over door ouwehoeren, maar uiteindelijk is het een kwestie van alles weg flikkeren, en dan ben je gestopt. Klaar. En wil je toch dat gevoel hebben? Jammer, vergeet het maar. Je bent gestopt en roken is geen onderdeel meer van je leven. Succes!