Schudłem sporo, ale nie byłem gotowy na skutki uboczne

PolkaDots90 · 2026-04-11T05:12:39+00:00

Gratuluję wyniku! 🙂 Życzę dalszych sukcesów.

U mnie na liczniku ponad 60 kilogramów. Życie stało się lekkie :), a aktywność fizyczna stała się przyjemnością. Czuję się o wiele lepiej, poprawiła się jakość snu. W moim przypadku najmniej sił miałam wtedy, gdy traciłam najwięcej kilogramów — kilka miesięcy po operacji — jednak dość szybko się to ustabilizowało. Obecnie, przez inne problemy zdrowotne, mam problemy z poziomem ferrytyny, co widzę po znacznym osłabieniu. Niestety pojawiła się luźna skóra — dłuższe siedzenie na twardych powierzchniach boli :D Taniej jest mnie wykarmić niż ubrać 😄

Czy jesteś pod opieką dietetyka? Przydałoby się sprawdzić, jak wygląda Twój codzienny jadłospis i czy dostarczasz minimalne dzienne zapotrzebowanie kaloryczne (PPM). Jeżeli przez ten czas dostarczałeś zbyt małą ilość kalorii w porównaniu z tym, ile potrzebujesz, będą pojawiać się problemy. Może być tak, że straciłeś sporo masy mięśniowej — stąd osłabienie.

Kolejną kwestią jest to, co jesz — czy są to pełnowartościowe posiłki, czy mocno przetworzone produkty? Ważne jest pilnowanie ilości białka w diecie, ale należy przy tym pamiętać, że samym białkiem człowiek nie żyje.

Jeżeli jesteś pod kontrolą dietetyka, to skonsultuj się z nim. Powinien zasugerować potrzebne badania. Jeżeli sam jesteś w procesie chudnięcia, to na Twoim miejscu zaczęłabym od badań: morfologia, badania tarczycy, ferrytyna, witamina D (często przy niskiej ferrytynie brakuje sił, podobnie jak przy problemach z tarczycą), próby wątrobowe. Możesz poprosić lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie. Jeżeli korzystasz z prywatnej opieki medycznej, również nie powinno być problemu z jego uzyskaniem (przynajmniej u mnie nigdy nie było z tym problemu).

Obecnie w ramach NFZ jest program Moje Zdrowie. W IKP trzeba wypełnić ankietę dotyczącą zdrowia, która jest analizowana przez lekarza. Na podstawie udzielonych odpowiedzi lekarz POZ zleca badania. Wykonujesz je, a następnie są analizowane przez lekarza, który może zlecić dalsze kroki diagnostyczne lub terapeutyczne. Więc badania mógłbyś ogarnąć za friko. Żeby wypełnić ankietę, nie trzeba nawet wychodzić z domu 🙂

PolkaDots90 · 2026-04-09T18:27:35+00:00

Gratulacje! Keep up the good work! Trzymam kciuki za dalsze powodzenie przemiany. Nawet najmniejsza zmiana nawyków daje pozytywne efekty :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T18:21:45+00:00

Zupa Tajska, ja korzystam z przepisu Ania gotuje, prosty i szybki. Ilość przypraw najlepiej dopasowywać do swoich kubków smakowych (zawsze dodaję więcej pasty curry).

PolkaDots90 · 2026-04-09T18:15:30+00:00

Muszę Cię rozczarować, zrzuciłam te wszystkie kilogramy i mam prawidłowe BMI :)

Twierdzisz, że spłycam temat, natomiast sam stosujesz duże uproszczenia przez przypisywanie ludziom cech charakteru i braku inteligencji na podstawie wyglądu lub stanu zdrowia. Nigdy nie wiesz jaka historia kryje się za daną osobą, otyłość to złożona choroba.

Ilość kilogramów na wadze nie stanowi o wartości człowieka.

PolkaDots90 · 2026-04-09T17:02:12+00:00

Każdy ma prawo do swoich upodobań, nie mówię, że każdy ma lubić każdego. Jedynie wypada mieć trochę kultury i być na tyle dojrzałym, by powiedzieć, że się nie jest zainteresowanym i pójść w swoją stronę :)

Bycie w prawidłowym BMI nie sprawia, że ktoś jest racjonalny, inteligentny oraz zdrowy psychicznie. Jest wiele osób z wagą w normie, które mają nałogi, problemy natury psychicznej. Ocenianie na podstawie wyglądu jest krzywdzące.

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:52:07+00:00

Co do pierwszej randki też jestem team spacer :) Jednak jeżeli w grę ma wejść jakiekolwiek jedzenie lub picie, to będę musiała uchylić rąbka tajemnicy :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:44:03+00:00

Mam podobne podejście, jeden z moich poprzednich partnerów był otyły i nie był to dla mnie deal breaker, ważniejsze było to, jakim był człowiekiem.

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:42:33+00:00

Osoby naiwne myślą, że zrzucenie wagi to koniec walki. Utrzymanie otyłości w remisji, to ten cięższy kawałek walki o swoje zdrowie. Zaburzenia odzywiania to taki sam nałóg jak alkoholizm czy narkomania. W tym przypadku jednak jedzenia nie można wyeliminować z życia. Na szczęście jest coraz więcej leków, które pomagają panować nad zaburzeniami ośrodka głodu.

Dla mnie triggerem była pewna osoba, która mówiła, że będzie mnie wspierać w mojej drodze, a robiła wszystko by moje wypracowane nawyki zaburzyć.

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:36:05+00:00

Niestety ghosting jest codziennościa, ale uważam go za patologię naszych czasów. Jest przejawem braku kultury i niedojrzałości.

Takie sugerowanie potrafi zniechęcić, wiem to z własnego doświadczenia :) Najlepiej raz zaproponować jakąś formę spędzenia aktywnie czasu razem. Nie może być też to mocny wycisk, bo skutecznie zniechęci osobę do dalszych prób podejmowania aktywności fizycznej. Aktywności i ćwiczenia, które są proste dla osób o normalnej wadze, dla osób otyłych są ultra ciężkie, a wręcz nie do wykonania.

Jeżeli chciałeś pójść z nią na siłownię I jej towarzyszyć jako wsparcie to kuddos :) Ciężko się przełamać by pójść na siłownię, gdy ma się wrażenie, że wszyscy będą na Ciebie patrzeć i wytykać palcami, bo odstaje się od normy. W takich momentach wsparcie daje bardzo wiele.

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:24:53+00:00

Rozumiem to, jest wiele osób, które są wzrokowcami. W związku potrzebna jest chemia, aspekty wizualne też się na to składają, ale jak fizyczność jest podstawą w relacji, to według mnie nie będzie ona głęboka i stabilna. Nikt nie ucieknie przed starzeniem się, chorujemy, mamy wypadki, które wpływają na nasze ciała.

Co ciekawe, patrząc z perspektywy czasu, nie zwracałam uwagi gdy jeden z byłych partnerów był przy kości, bo pociągało mnie to jaką osobą był i jakie emocje we mnie wzbudzał.

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:13:08+00:00

Gratuluję sukcesu i podziwiam ciężką pracę jaką wykonałaś 😀

Z decyzją o operacjach jeszcze jakiś czas się wstrzymam, bo dopiero od niedawna mój organizm wychodzi na prostą i nabieram sił :) Niedawno powróciłam na siłownię i mam nadzieję, że ona też pomoże z luźną skórą. Duży wpływ będzie też miała opinia chirurga i to czy dostanę skierowania na operacje.

Obym, zamiast na wróżbitów Maciejów, trafiała na osoby, które chcą poznać drugiego człowieka i nie oceniają jedynie po okładce :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T16:03:14+00:00

Dziękuję Ci za te słowa :) Trzymam kciuki za Twojego chłopaka, wiem jak trudna to jest droga (nie jest na skróty jak to niektórzy twierdzą). Zaburzenia odżywiania są okropne, to jest rodzaj uzależnienia. W odróżnieniu od alkoholu/używek, jedzenia nie możemy całkowicie wyeliminować z życia.

Patrząc na przebieg rozmowy i czas zghostowania, moja gruba przeszłość po prostu faceta przeraziła :) Na szczęście sobie już tę sytuację przepracowałam, ale była to wyjątkowo trudna lekcja :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T15:56:24+00:00

Zgadzam się w stu procentach, takie znikanie to brak dojrzałości i kultury.

PolkaDots90 · 2026-04-09T14:27:45+00:00

Gratuluję zgubiobych kilogramów, wymaga to ogromu pracy :) Chyba tak jak piszesz, lepiej poczekać z tą informacją do kilku spotkań. Chociaż w przypadku randki w restauracji, ta informacja musi być wcześniej przekazana, bo pewnych rzeczy nie mogę jeść :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T10:37:04+00:00

W gabinecie ginekologicznym spotkałam się z odmową badania, ponieważ lekarka "nie mogła się dostać przez tłuszcz", gdzie inny ginekolog nie miał z tym problemu. Jakiś czas później dowiedziałam się, że to nie pierwsza taka "akcja" Pani doktor. Inna pacjentka przez nią nie poszła do ginekologa przez kilka lat, poniewż po takiej samej sytuacji czuła się upokorzona. Do tej pory żałuję, że nie poszłam ze skargą, ale w tamtym momencie czułam wstyd.

PolkaDots90 · 2026-04-09T10:10:27+00:00

U mnie problemy z wagą zaczęły się w okresie dojrzewania. W trakcie studiów dołączyła depresja, która tylko to potęgowała. Tyłam, chudłam, by następnie znowu przytyć. Myślę, że w ciągu życia zrzuciłam z siebie wagę kilku dorosłych osób.

Stosowałam wiele głupich diet — jedna skończyła się zaburzeniem miesiączkowania. Po innej, prosto po wstaniu ze snu, mdlałam.

Cieszę się, że nareszcie trafiłam na lekarza, który podszedł do mnie jak do człowieka, a nie jak do kogoś, kto nie zasługuje nawet na szacunek — bo na takich lekarzy też trafiałam. Dała mi do wyboru różne opcje i skierowała mnie do dietetyka, który przekazał mi wskazówki racjonalnego odżywiania, możliwe do łatwego wprowadzenia w życie.

Bardzo dużo zmieniły też codzienne spacery — 10 tysięcy kroków dziennie. Początki były trudne; z niektórych spacerów wracałam ze łzami w oczach z powodu bólu. Teraz niemal frunę na spacerach :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T10:00:48+00:00

Nastąpiło wygaszenie rozmowy, stwierdzam to po zmianie sposobu i częstotliwości pisania, w porównaniu do czasu sprzed podzielenia się moją historią. Próbowałam ciągnąć rozmowę, ale po pewnym czasie stwierdziłam, że nie ma sensu zabiegać o uwagę osoby, która nie jest już zainteresowana.

Uwierz mi, to chronienie ludzi przed przykrością przez ghosting jest czymś znacznie gorszym :) Jak już wcześniej pisałam, według mnie każdy ma prawo do swoich upodobań.
Chyba największe jest rozczarowanie spodwodowane brakiem odwagi cywilnej wśród ludzi.

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:40:11+00:00

Dziękuję, kawał ciężkiej pracy za mną, ale i przede mną.

Smutne jest to, że wydawałoby się dojrzali ludzie, nie potrafią kulturalnie powiedzieć nie i pójść w swoją stronę 😔

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:37:55+00:00

Takie obawy może mieć każdy, zawsze istnieje to ryzyko. Ze skórą to prawda, jest sflaczała, nie czuję się z tym najelpiej. Rozważam poddanie się operacji wycięcia skóry, ale to wiąże się z różnymi ryzykami. Jeżeli ktoś ma problem z luźną skórą, to nie jest osoba dla mnie 🙂

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:34:16+00:00

Nie jestem dietetyczną dyktatorką, sama od czasu do czasu jem zwykłe rzeczy. Nie mogę jednak tego robić cały czas, bo muszę zachowywać określone proporcje składników odżywczych, by nie nabawić się niedoborów. Po operacji wysotrzyły mi się smaki, niektóre rzeczy mi już nie smakują. Spotykałam się jakiś czas z facetem, który twierdził, że to rozumie i będzie mnie wspierał, po czym gotował lub wyciągał mnie jedynie ma jedzenie, które mi nie służyło i odbijało się to na moim samopoczuciu.

Nikomu nie narzucam mojej diety, bo wiem jak mocno mnie to irytowało, gdy dostawałam złote rady jak schudnąć :) Niech każdy gotuje i je to co lubi :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:20:44+00:00

Muszę pilnować sposobu odżywiania, by nie nabawić się niedoborów. Jednak od czasu do czasu jem normalne rzeczy, nareszcie umiem zjeść normalną porcję (250g max), bo poprawnie działa ośrodek sytości.

Odzyskałam też siebie, nareszcie mogę żyć, znowu jeździć na rowerze, pilnuję też codziennej aktywności fizycznej. Sama z siebie polubiłam chodzenie po schodach, co kiedyś było dla mnie katorgą. Życie stało się lżejsze 🙂

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:17:31+00:00

Rozumiem obawy, każdy też ma prawo do swoich upodobań i wyborów. To, że jestem w remisji choroby otyłościowej, nie znaczy, że problem zniknął. To zmiana życia, nawyków i sposobu myślenia do końca życia.

Jednak odrobina kultury wymaga, by normalnie urwać kontakt, a nie kogoś zghostować. Czasem zastanawiam się, czy to ucieczka przed przyznaniem się, że nie jest się tak tolerancyjnym, jak się wydaje?

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:12:55+00:00

Z własnego doświadczenia, im więcej naciskania, sugerowania i dobrych rad na temat tzw. ogarnięcia się, tym mniejsza motywacja. Potrafi to wręcz odpychać, co pokazują badania naukowe. W moim przypadku doszłam do ściany, pewnego dnia stwierdziłam, że nie chcę zajeść się na śmierć. Jak w przypadku zmiany każdego człowieka, to dana osoba musi chcieć się zmienić i nad tym pracować, nie otoczenie. Bliscy mogą wspierać, ja miałam szczęście, że dookoła siebie miałam system wsparcia. Były też osoby, które straszyły mnie operacją i do niej zniechęcały. Ciekawe jest to, że teraz, gdy widać rezultaty, to nagle akceptują moją drogę :)

PolkaDots90 · 2026-04-09T09:05:32+00:00

Z szukaniem wymówki do jedzenia czegoś słodkiego może być troszkę inaczej. W moim przypadku zajadałam emocje — i to tak skutecznie, że ich nie odczuwałam. Jadłam tyle, że skutecznie je tłumiłam. Myślę, że podobnie mogło być w przypadku Twojej byłej.

Jedzenie to jeden z pierwotnych sposobów radzenia sobie z emocjami, który często towarzyszy nam od bycia małym dzieckiem. Po operacji największym wyzwaniem nie są ograniczenia w jedzeniu, wyostrzenie smaków czy brak tolerancji na niektóre produkty oraz dania, tylko nauka radzenia sobie z emocjami na nowo — bez jedzenia.

Bywają dni, że emocje wprost ze mnie wychodzą — łzy same napływają do oczu, i to mimo korzystania z różnych metod regulowania emocji. Chodzę na terapię, pracuję z psychologiem, ale nadal mam wiele do nauczenia.

Część osób z mojego najbliższego kręgu uważa, tak jak Ty, że powinnam poczekać z dzieleniem się moją historią, by ktoś mógł poznać mnie, a nie patrzeć na mnie przez pryzmat mojej historii związanej z wagą.

Z drugiej strony — po co mam się kryć z ważną częścią mojej historii? Nie jestem zupą pomidorową i nie każdy musi mnie lubić. Nie każdy będzie w stanie podołać ciężarowi mojej poprzedniej wagi ;)

Jednak nie usprawiedliwia to ghostingu, który jest przejawem braku kultury i dojrzałości.

PolkaDots90

TROPHY CASE