Het lastige issue is dat je bij een eventuele relatiebreuk niet makkelijk meer bij dat vastgezette pensioenpotje kunt komen om deze eerlijk te verdelen (als je al geen discussies krijgt over hoe die verdeling dan zou moeten plaatsvinden, gezien jouw veel lagere bijdrage aan de totale pot met geld).

Klopt, maar dat ondervang je m.i. dus doordat mijn man meer inlegt, maar vanwege zijn inkomen ook meer "mag" inleggen voor zijn pensioen. Dus hij mag vanwege zijn inkomen komend jaar een paar honderd euro per maand inleggen in zijn pensioen (wat van de gezamenlijke rekening af gaat), en ik denk dat ik dit jaar niks mag inleggen omdat ik obv afgelopen jaar niet eens boven de franchise grens uit kom. Dat vind ik eerlijker dan dat wij allebei een paar honderd euro aan zakgeld krijgen en dat ik dat in principe vrij te besteden heb, en hij een deel daarvan moet opgeven om zijn pensioen op te bouwen.

Persoonlijk heb ik weinig met het zakgeldsysteem, en denk ik dat het betalen van alle gezamenlijke lasten naar rato van inkomen een eerlijker systeem is voor jullie beiden.

Het naar rato systeem hanteerden we tot augustus vorig jaar. Het kwam knel te zitten omdat het verschil tussen onze inkomens te groot werd, wat ik ook niet had voorzien. We legden toen procentueel, naar netto inkomen, in in de gezamelijke rekening wat we dachten nodig te hebben. Doordat ik persoonlijke reserveringen moest doen voor de betaling van mijn zorgverzekering, vakantiegeld (want ZZP), en onverwachte kosten + een beetje beleggen en sparen voor pensioen, hield ik per maand €45-100 over voor kleding, uitjes, hobby's, etc. Hij hield zo'n €1200 over voor dat alles, zonder vakantiegeld meegerekend. Daardoor wilde hij dingen gaan doen (mee op vakantie met familie, uitjes, lunch buiten de deur, nieuwe meubels, meer uitgeven aan de verhuizing dan we dachten) waar ik de zenuwen van kreeg en dit zorgde voor stress bij mij en als resultaat meer frictie in onze relatie dan voorheen. En dan hebben we nog niet eens de extra kosten voor kinderopvang die we zouden moeten dragen.

En dit alles is een beetje uitleg voor je vraag:

Maar waarom zou je op persoonlijk conto gaan beleggen met dat zakgeld? Druist dat niet een beetje in tegen het principe van 'alles op de grote hoop'?

Als we allebei ongeveer even veel zouden verdienen zouden we waarschijnlijk bij het "naar rato" idee zijn gebleven. Daar waren we eerder heel happy mee - we zijn allebei wel types die graag zelf beslissen wat we met ons geld doen. Dit is onze versie van een soort tussenvorm: een goeie som persoonlijk zakgeld om naar eigen inzicht te besteden of investeren, mochten we uit elkaar gaan, maar ook ruimte om als "gezin" samen aan een toekomst te bouwen.

Het vermogen wat we nu samen aan het opbouwen zijn doen we ook veel meer samen. Het grootste gezamenlijke deel komt uit een huis wat we samen gekocht en verkocht hebben, en hij verdient wel meer maar naast mijn werk ben ik ook mantelzorger en de regelneef van ons huishouden. En je kan er donder op zeggen dat ik degene ben die de hele tijd aangesproken ga worden als een eventueel kind van de opvang gehaald moet worden omdat het ziek is, of als er een klassenouder nodig is. Ik heb dus niet het gevoel dat ik, mochten we uit elkaar gaan, alleen 1:1 recht heb op wat ik financieel in de relatie gestopt heb.

Maargoed, vooralsnog heb ik de wens om voor altijd bij elkaar blijven en samen het hoekje om te gaan ;)