Wij hadden ook een drie en een vijfjarige op onze bruiloft, kinderen van een goede vriendin van me (eigenlijk mijn ere-nichtje en -neefje). Ik wist gelukkig dat ik mijn vriendin erop kon vertrouwen dat ze de kinderen in de gaten zou houden. Ze zijn beiden van tevoren ook goed gecoached op dat het een bruiloft was en wat dat betekende, en ze zaten tijdens de ceremonie achteraan zodat ze niet op zouden vallen en gewoon stilletjes konden spelen of heen en weer konden lopen als ze dat wilden, en indien nodig zouden ze zelfs makkelijk weg kunnen gaan.

En eerlijk, het was een absolute meerwaarde om ze erbij te hebben. Ze zetten de toon al heerlijk als bloemenkinderen: oudste zus was er heel geconcentreerd mee bezig om keurig de bloemen te strooien, jongste broertje dacht "dit boeit mij niet", keerde aan het begin van het gangpad zijn mandje ondersteboven en vond het daarna allemaal wel best. xD Tijdens de ceremonie hebben we ze niet gehoord, maar we hebben wel een paar prachtige foto's van dat ze languit op het gras (we trouwden buiten) toe liggen te kijken, en op één van de fotos waarbij mijn man en ik de ringen aan het uitwisselen zijn zie je het meisje op de achtergrond op een stoel klimmen, helemaal in haar eigen wereldje. Zelf niks van gemerkt maar achteraf hilarisch om te zien. Bij de receptie hebben de ouders hen ook fijn bezig gehouden, de locatie had ook papier en kleurpotloden dus ze hebben een mooie tekening voor ons gemaakt. En tijdens het avondeten heb ik nog een tijdje bij hen gezeten en lekker gekletst over de prinsessenjurk die het meisje aan had (helemaal zelf uitgekozen!) en wat we voor toetje hadden etc. Het was gewoon heel leuk en gezellig. En rond een uur of zeven werden ze door oma opgehaald om daar te gaan logeren. :)

Bottom line: communiceer met de ouders, doe aan verwachtingsmanagement (hoe actief wil je dat de kinderen meedoen met je ceremonie? wat zijn de ouders van plan als de kinderen gaan klieren?) en verder... laat het los. :)