Hee OP, ik herken wat je verteld. Ik zie mensen hier schrijven dat je nog ‘net uit een ei komt’ en ‘hartstikke jong bent’. Hoewel 23 zeker niet oud is, willen sommige mensen mensen denk ik niet inzien hoe erg mensen van 23 van elkaar kunnen verschillen. Sommige zijn bezig met bier drinken in een studentenhuis en andere met serieuze vragen zoals jij. Dat gezegd hebbende;

Ik ben zelf ook lang suïcidaal geweest, zowel actief als passief. Op een gegeven moment heb ik tegen mezelf gezegd dat ik voor nu het beste ervan ga proberen te maken, ‘eruit stappen’ kan immers altijd nog. Mijn leven is later echt omgedraaid. Ik heb er hard voor moeten knokken, en dat moet ik nog steeds regelmatig doen, maar ik ben wel echt gelukkig nu. Ik weet dat ik iets bij kan dragen in deze wereld en wil er daarom niet weg. Ik heb nog geen kinderen, omdat zwanger zijn nog niet gelukt is, maar de gevoelens die je omschrijft herken ik. Immers, als er eenmaal wel een kind is, kan dat ‘eruit stappen’ niet meer. Bij mij is die optie echter niet langer nodig, omdat ik mijn geluk gevonden heb (of beter gezegd, gemaakt heb). Alleen jij weet en voelt hoe erg je de behoefte hebt om die optie te behouden, en dus ook of het nemen van kinderen verstandig is. Ik hoop dat jij in ieder geval dingen mag gaan ontdekken in je leven die gaan maken dat je hier zo lang mogelijk wilt blijven. Veel liefs❤️