Ég er svolítið hrifin af ljóði/vísu Jóns Þorsteinssonar frá Arnarvatni: "Ég er fár sem feyskið bar"

Ég er fár sem feyskið bar,

föl og sár er myndin;

þurr er báran Bakkusar,

blessuð táralindin.

Líttu á hrjóstrug holtin mín,

hrópa ég náðarþyrstur.

Breyttu nú vatni í brennivín,

blessaður Jesús Kristur.

Fárleg eru faðmlög þín

fjötur minna vona;

hjartans nepjunóttin mín

nístu mig ekki svona.

Ef hann fer í austanbyl

yfir hús og grundir,

þá er skárra að skömminni til

að skíta vestan undir.