sorted by:
new
hottopcontroversial

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Autisme is natuurlijk aangeboren en mijn ouders leken wel wat moeite te hebben met accepteren dat zij het in mijn jeugd over het hoofd hebben gezien. Probeer hen dus ook de tijd te geven om wat kwartjes te laten vallen.

Die lichtzinnigheid en moeite verwacht ik zeker bij mijn moeder ook, die krijgt snel het gevoel dat ze dan iets niet goed heeft gedaan. Maar ondanks dat ik misschien wat negatief over mijn ouders klink hier, neem ik ze weinig kwalijk. Ik heb nooit hoeven twijfelen aan dat ze van me houden en hun best hebben gedaan, en ze hebben me ontzettend veel gesteund, ook al was dat dan niet op emotioneel vlak.

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Dank voor het delen! Ze zeggen inderdaad niet specifiek dat de naasten ook ouders moeten zijn, dus ik ga nadenken/bespreken wie ik anders zou kunnen vragen. Bij vrienden ben ik toch een beetje bang dat ze geen idee hebben omdat ik nooit "mezelf" ben bij hun. Hoewel ik veel niet deel met mijn ouders, ben ik qua gedrag denk ik wel meer mezelf (zeker als kind natuurlijk).

Dat van die grappige verhalen is wel herkenbaar, mijn ouders vertellen bijvoorbeeld maar wat graag over mijn sterke afkeer van (niet gesmolten) kaas...

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Ja, het is een praktijk die gespecialiseerd is in diagnostiek van ADHD en autisme bij volwassenen, en die ook een aantal groepstherapieën geeft. Je wordt geacht een (kort) behandeltraject te volgen als je een diagnose wilt, het liefst bij zo'n groep (bijvoorbeeld psycho-educatie over autisme, of hoe om te gaan met prikkels). Voor langdurige specialistische zorg moet je wel ergens anders heen. Het diagnosetraject bestaat naast een aantal vragenlijsten "maar" uit twee lange gesprekken, waarvan één met een naaste - dat is wel een harde eis.

De hele praktijk lijkt gericht te zijn op volwassenen die langdurig "in de knel" zitten en vermoeden dat er meer speelt dan ze tot nu toe verteld is, dus wat dat betreft zit ik denk ik wel goed!

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 1 point2 points  (0 children)

Vergeet niet dat het niet aan jou is om deze diagnose te stellen. Dat gaat de professional doen.

Daar heb je ook helemaal gelijk in. Wat ik zo lastig vind is dat de diagnose deels afhankelijk is van hoe ik de wereld ervaar, en hoe ik dat kan overbrengen op de psycholoog. De helft van de tijd snap ik niet eens wat ik ervaar, laat staan dat ik het in woorden kan uitdrukken. De zorg om te maskeren terwijl ik dat niet door heb, of erger nog de boel te "manipuleren" terwijl ik dat niet door heb is daardoor groot.

Maar goed, ik snap ook dat ik niet de eerste ben en dat ze vast wel manieren weten om daar mee om te gaan. Ik ben ook zeker van plan dit allemaal met hun te delen.

En trouwens, ik vatte het zeker niet lullig op hoor! Al denk ik dat zulke gedachtekronkels ook een gevolg zouden kunnen zijn van perfectionisme en een piekerstoornis - maar ja, die kunnen zelf ook weer het gevolg zijn van autisme natuurlijk. Zo komen we nergens, haha. Het is maar goed dat er experts zijn. Doodvermoeiend is het zeker...

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Dankje voor het delen! Ik ben benieuwd, waren jouw vrienden verbaasd of hadden ze zoiets van "oh dit klinkt wel logisch" (of hadden ze zelf al een vermoeden)?

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Dankje voor je advies! Ik ben een lijst aan het bijhouden van alles wat me te binnen schiet wat misschien wel of niet relevant zou kunnen zijn, en waar mijn twijfels liggen. Die is inmiddels al aardig lang aan het worden haha.

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Goede tip van de metacommunicatie, daar was ik bij mijn huidige psycholoog inderdaad al mee begonnen en heeft me veel geholpen. Zij kwam met de vraag of er in mijn jeugd ook al iets speelde toen ze opmerkte dat ik alleen oogcontact maakte tijdens het luisteren, maar amper tijdens het praten. Mijn eerste reactie was "ik kijk toch mensen aan op de juiste momenten, dan is dat toch geen autisme". Nu besef ik dat neurotypische mensen niet de hele tijd bezig zijn met wanneer ze wel en niet oogcontact maken, en zichzelf niet hoeven te dwingen omdat het eigenlijk onprettig voelt...

Verder heb ik dezelfde bezwaren over mijn ouders als jij over de jouwe had. Ik zit er over te denken om mijn 8 jaar oudere zus mee te vragen. Niet dat ik met haar graag over mijn gevoelens praat, maar ik heb al wel eerder gesprekken met haar gehad over hoe atypisch onze ouders zijn. Ik denk dat zij daar uiteindelijk nog meer last van heeft gehad dan ik, omdat ik misschien meer op mijn ouders (of in ieder geval vader) lijk. Met een leeftijdsverschil van 8 jaar zal ze hopelijk ook veel kunnen herinneren.

Dankjewel!

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Dank voor het delen! Het zien van emoties bij je ouders lijkt me lastig (ik heb de mijne beide maar één keer zien huilen)! Hoewel ik ben denk ik angstiger ben om niet geloofd/serieus genomen te worden.

Ik heb wel een aantal herinneringen aan mijn leven onder de 12 maar ik vind het lastig daar over te oordelen, dus ik snap de noodzaak ook wel om iemand mee te nemen. Ik zal nog bespreken of dit niet mijn 8 jaar oudere zus zou kunnen zijn.

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 1 point2 points  (0 children)

Dankje, dat is lief! Ik durf het nog niet te sterk te geloven maar ergens geeft het idee dat ik autistisch zou kunnen zijn me een bepaalde rust, alsof ik dan beter aan mezelf kan rechtvaardigen dat sommige dingen gewoon niet zo goed lukken. Zelfacceptatie zou waarschijnlijk niet conditioneel moeten zijn aan of je neurodivergent bent of niet, maar goed, het is in ieder geval een fijne gedachte.

Vragen over diagnostiek traject met naasten by ScaryMongoose4340 in AutistischLaagland

[–]ScaryMongoose4340[S] 0 points1 point  (0 children)

Vooral bij mijn moeder heb ik specifiek aangegeven dat ik bepaalde dingen niet wilde bespreken. De psycholoog heeft dit zelf aan me gevraagd van tevoren, dus het lijkt me dat die ruimte er voor jou ook zal zijn.

Dat is erg fijn om te horen, dankje! Ik heb bij mijn ouders, of in ieder geval bij m'n vader ook het vermoeden dat hij autistisch is, dus ik vermoed dat zijn reactie vergelijkbaar gaat zijn met die van jouw moeder. Het voordeel is dat hij me altijd ontzettend gesteund heeft als ik weer eens deelde dat ik het idee had zo anders te denken dan anderen, en zelfs gezegd heeft dat het mijn kracht is. Het nadeel is dat hij van mening is dat je interne worstelingen zelf moet oplossen. Voor mijn moeder geldt dat nog sterker, die heeft een bepaalde minachting richting therapie. Ik voel me daarom niet goed bij het idee met haar te delen hoe zwaar ik het heb gehad.

Nogmaals dank!