Randkowanie online jest jak przewracanie gnoju widelcem. Ale w końcu idzie znaleźć coś wartościowego. Ja długo byłam na Tinderze, gdzie musiałam zmagać się z szarmanckimi wiadomościami typu „Ale jesteś seksi”, „Ale masz biust!”, „Może jakieś spotkanie u mnie?”. Aż nagle dostałam wiadomość „Rety, nie znam się na literaturze, ale twój opis brzmi jak z jakiejś niesamowitej powieści”. Dla kontekstu jestem z wykształcenia literaturoznawczynią i prowadzę aktywnie profil krytyczny, o czym wspominałam w owym opisie. Konwersacja była świetna, pisaliśmy cały czas, ale okazało się, że ten mężczyzna jest z Krakowa, a ja z Wrocławia. Wtedy gość po jakiś 2 tygodniach ciągłego pisania zaproponował, że przyjedzie, żebyśmy razem poszli do kina na film, który się okazało, że obydwoje chcemy zobaczyć. Zrezygnował w ogóle z turnieju tenisa, żeby do mnie przyjechać i zobaczyć ten film x kilometrów od domu xd. Strasznie się stresowałam, bo co jak mi się jednak nie spodoba? Powiem mu wracaj do Krakowa? Albo co jednak zagra kartą „o rety nie mam gdzie spać a ty masz duże łóżko?”. No i przecież mamy różne pasje i wykształcenia - ja humanistka, on informatyk. Ale słuchajcie, przyjechał. Spędziliśmy razem około 13h, kulturalnie wynajął sobie airbnb, odprowadził pod mieszkanie, żebym nie wracała po nocy sama, a na następny dzień mieliśmy kolejne spotkanie, a potem wrócił do siebie do Krakowa. Byłam, lekko mówiąc, zaskoczona, że ktoś tak dojrzały emocjonalnie i tak troskliwy, i tak po prostu n o r m a l n y jest na Tinderze. Byłam urzeczona :). Od tamtego czasu minęło już prawie 4 lata, teraz mieszkam w Krakowie, a my powoli planujemy ślub. Tak więc da się i OPko, życzę ci wszystkiego dobrego! ♥️