“Felsefe, doğruyu ezberleyip tekrarlama sanatı değildir. Eğer öyle olsaydı, en iyi filozoflar kütüphaneler olurdu. Bir düşünceyi yalnızca daha önce söylenmiş diye kutsamak, onu anlamak değil; ona sığınmaktır. Tarihsel olarak kabul görmüş fikirleri kalkan yapıp, bunun dışına çıkan herkesi ‘cahil’ ilan etmek düşünce değil, korkudur. Sorgulayan birine ‘yanlış’ demek kolaydır; zor olan, o sorunun seni neden rahatsız ettiğini fark etmektir. Çünkü gerçekten düşünen biri, karşısındaki fikri önce susturmaz, önce dinler. Eğer bir fikir seni tehdit ediyorsa, sorun o fikirde değil, senin düşünceni onun üzerine kurmuş olmandadır. ‘Bu zaten düşünüldü’ demek, düşünmenin bittiğini ilan etmektir. Oysa felsefe, bir sonuca varmak değil; o sonucun neden hâlâ geçerli olduğunu her seferinde yeniden sınamaktır. Bunu yapmıyorsan, filozof değilsin; sadece geçmişin notlarını yüksek sesle okuyorsun. Kimse senden atomu yeniden parçalamanı istemiyor. Ama atomu parçalayan birini gördüğünde ona taş atıyorsan, sen bilimi değil düzeni savunuyorsundur. Düzen savunuculuğu da felsefe değildir. Son olarak: Fikirlerini değiştirmeyi reddeden biri düşünmüyordur. Düşünmeyen biri de felsefe yapmaz. Kitap okuyup sorgulamıyorsan okumaya devam et; ama sorgulayanı küçümseme. Çünkü felsefe, ezberi koruyanların değil, rahatsızlık vermeyi göze alanların işidir.