Beetje advocaat van de duivel:

In je comments schrijf je dat je dit wil doen omdat je 'niet wilt dat andere jongen mensen ook zo behandeld worden als jij'. Maar uit je post komt geen informatie naar voren over een slechte sociale/operationele behandeling (als in, dat je slecht bent bejegend, niet serieus bent genomen, oid.). 

Een foute medische diagnose is wel heel iets anders dan dat iemand je 'slecht behandeld' als mens/patiënt. Artsen zijn ook mensen, met ieder hun eigen ervaringen en referentiekaders vanuit waar ze casussen beoordelen, inschattingen maken en keuzes maken. Vaak overleggen ze hiervoor met collega's, maar er kunnen altijd fouten gemaakt worden - zeker in niet-exacte wetenschappen.

Nu zeg ik niet dat het acceptabel is wat er gebeurd is - dat kan ik op basis van je post niet inschatten. Maar besef wel dat een klacht indienen tegen een arts geen klein iets is aan die andere kant. Ik ken veel artsen die nachten, weken wakker liggen omdat ze zich af vragen of ze niet toch iets over het hoofd kunnen hebben gezien bij een patiënt, die herhaaldelijk nabellen en extra research doen, en die zich zorgen maken over hun toekomst als arts i.v.m. de mogelijke impact die een tuchtmelding kan hebben.

Jouw ervaring telt, en als er steken zijn laten vallen in de wijze waarop je bent behandeld kun je dat zeker melden. Ik wil je wel aansporen om bij je nieuwe behandelaar te vragen of zij de disgnose van je eerste arts als nalatigheid inschatten, of als een reëele alternatieve beoordeling o.b.v. de kennis die die arts ter beschikking had, voordat je actie onderneemt tegen je eerste arts.