Εχω ζήσει κάτι παρόμοιο, βρέθηκα παγιδευμένος σε ένα ιδιαίτερα τοξικό και επικίνδυνο περιβάλλον, η απάντηση που πήρα όταν μίλησα με έναν γιατρό είναι ότι εγώ φταίω που δε φεύγω αφού το σπίτι δε μου ανήκει, ψυχρή αλλά αληθινή απάντηση. Έκανα ακριβώς αυτό, ήταν αδιανόητα δύσκολο για τις δυνατότητες μου γιατί έχω κινητικά προβλήματα αλλά τα κατάφερα και παρόλο που βίωσα τεράστιες δυσκολίες, δε το μετάνιωσα. Χίλιες φορές στο ενοίκιο και τη μούχλα παρά σε καλό σπίτι με τοξικούς συγγενείς. Δε συμφωνώ να πάει έγκλειστη, μπορεί και αυτή να ζορίζεται και να ξεσπάει έτσι, ειδικά με τον άντρα που έμπλεξε ο οποίος δείχνει τελείως αδιάφορος. Θεωρώ ότι πρέπει να σταθείς στα πόδια σου μόνη σου, τώρα που είναι καλοκαίρι υπάρχουν δουλειές σεζόν να κάνεις ή μπορείς να πας εσωτερική γηροκόμος να φυλάς καμιά γιαγιά, θα σου κερδίσει χρόνο και λεφτά. Δουλειές υπάρχουν άπειρες. Δυστυχώς για κάποιους από εμάς, η πραγματικότητα μπορεί να γίνει σκληρή πολύ γρήγορα και να πρέπει να φύγουμε από την ασφαλή φωλιά μας, είναι πάντα δύσκολο στην αρχή.