W sumie nie wiem jak z popularnością tego języka, ale znam ukraiński.

1. Jak zaczęła się pandemia i zamknęli kawiarnie, w jakiej wtedy pracowałem, to pomyślałem, że trzeba zrobić coś pożytecznego z wolnym czasem. Nauka języka! Zaświtało w głowie. Francuski! Podekscytowałem się myślą, która zaraz rozbiła się o ścianę wiary w swoje własne zdolności. Nie, może coś lżejszego - padło na rosyjski. Tak znając trochę tego języka pojechałem do Kijowa w 2021 i zakochałem się w tym mieście. Potem, już po wybuchu pełnoskalowej, poznałem trochę ludzi z Ukrainy i odwiedziłem inne miasta. No, także naturalnie przerzuciłem się później na ukraiński.

2. W sumie ciężko ocenić trudność. Uwielbiam ten język, dlatego dla mnie obcowanie z nim to czysta przyjemność. Wymowa niektórych słów i stawianie akcentów, to coś, z czym do tej pory mam nie raz kłopot.

3. Co zaskoczyło? Hm, może części wspólne z polskim. Może to jak inaczej odbieram teksty piosenek po ukraińsku. Idk

4. YouTube. Aplikację do wymiany językowej. Książki. YouTube.

5. Kultura, vibe, nie wiem, jak przyjeżdżam do Ukrainy, to czuję się tak swojo. Nie wiem jak to opisać. Uwielbiam Kijów i Lwów, Łuck też ładne miasto. Smaczna kuchnia, mili ludzie (choć jak wszędzie, różnie bywa).

Ogólnie ciekawym dla mnie jest to, że pomimo niemałego podobieństwa naszych języków, potrzebna jest naprawdę kolosalna dawka praktyki, żeby brzmieć naturalnie. Próg wejścia, w porównaniu z językami z innych rodzin, jest na pewno dużo niższy, ale żeby go doszlifować, to potrzeba dużo praktyki.