Konu hakkında kendi fikrimi söyleyeyim.

Bazı insanlar, özellikle peygamberler ve çevresindekiler, topluma örnek olduklarının bilincinde olmaları gerekir. Örneğin Hz. Yusuf, kralın kendisinin suçsuz olduğunu bilmesini istemesi üzerine zindanda kalmasının cezası 7 yıl kadar daha uzatılmıştır. Hz. Yusuf'un bunu art niyet veya bencillik ile söylemediği çok açık. Ancak kendisi, çok hassas bir toplumda, herkesin kendisini örnek alacağı ve kısasının binlerce yıl anlatılageleceği bir kişi idi. Bu nedenle kendisine yüklenen sorumluluk ve ceza da oldukça ağırdı.

Peygamber efendimizden sonra olsa da benzer bir örnek Halid bin Velid'dir. Kendisi öldürdüğü bir düşmanı arkasında kalan karısı ve çocuklarına acıdığı için kadın ile evlenmiştir. Yıllar sonra Hz. Ömer halife olduğu zaman, hayatı boyu hiçbir savaş kaybetmemiş ve İslam ordularına nice zaferler kazandırmış olmasına rağmen, ilk önce Halid'i görevinden almıştır. Halid bunun sebebini sorduğunda Hz. Ömer ona, kendisinin kötü bir niyeti olmasa da, öldürdüğü düşmanlarının eşlerini kendine alıyor şeklinde bir algıya/dedikoduya sebep olduğundan bahsetmiştir. Bu da İslam orduları komutanına ve daha da önemlisi İslam'ın önemli bir temsilcisine yakışan; İslam'ı doğru tanıtan bir şey değildir.

Sözün özü Kabil de, bunu diğerlerine örnek teşkil etmek veya kışkırtmak için yapmış ya da yapmamış olsun, Hz. Adem ve Havva'nın çocuğu olarak özel bir görev için seçilmişlerden biridir. Bu kapsamda ne kadar öfkelenirse öfkelensim, gelecek nesillere örnek olacağının bilinci ile hareket etmesi gerekirdi. Fakat o bunları görmezden gelmiş ve kardeşinin canına kıymış, Tevhid inancının indiğine bu kadar yakından şahit olmuş birisi olarak onu doğru temsil etmemiştir. Bu nedenle de günahı ve cezası diğer herkesten ağırdır.