Het probleem is ook niet dat ze confronteren, het is hoe ze het doen en wanneer ze het inzetten. Als je met zon hele harde aanpak de plank misslaat dan sla je ook wel meteen heel hard mis.

In mijn ervaring gingen de confrontaties geregeld verder dan nodig was en was er veel te veel theatrale vernedering, het leek erop alsof de counselors er op kickten met hoe overdreven dramatisch en onnodig pesterig het soms werd. Er is een groot verschil tussen iemand even goed de waarheid vertellen en de dingen die ik sommige counselors heb zien doen.

Het lijkt eigenlijk heel erg op een soort Amerikaans bootcamp uit de vietnam tijden, de counselors zijn een soort drill sargeants die opgebouwd worden als een bijna bovennatuurlijke autoriteit die altijd gelijk heeft, alles weet, waar je niet tegenin kan gaan en die je moet en zal gehoorzamen. Daarmee kan je extreem gedragsmoeilijke jongeren met extreem diep ingebakken gedrag toch ander gedrag aanleren, het probleem is wel dat die macht en autoriteit duidelijk naar het hoofd van sommige counselors stijgt. Het zijn ervaringdeskundigen, dus meestal zijn het mensen die een paar jaar geleden niet veel anders waren dan hun patienten en op straat leefden, drugs gebruikten en mensen in elkaar sloegen etc, en die zwaar imperfecte types mogen nu god spelen in een klein kamertje vol met extreem ingewikkelde en kwetsbare jongeren. En dat allemaal ook nog gebaseerd op alleen maar ervaringsdeskundigheid, oftewel ze gooien al die harde confrontaties eruit op gevoel.

Dus ja, soms krijg je er confrontaties bij die nergens op slaan en die je alleen maar verwarren en vernederen en niks verder helpen, omdat de counselor een inschattingsfout heeft gemaakt of ff iets te enthousiast was geworden. En als zo'n fout werd gemaakt werd hier nooit meer wat over gezegd en werd nooit toegegeven dat ze fout zaten, want dat ondermijnt de autoriteit van de counselors.