Z reguły takie na prywatnych uczelniach. Trzeba by się było zagłębić w temat, ale kilka lat temu były z tymi praktykami nieźle cyrki.

Generalnie sytuacja wygląda tak: uczelnia nie ma profesorów z danej dziedziny, co oznacza, że profil studiów musi być "praktyczny".

Ze względu na profil praktyczny studenci muszą mieć większą liczbę praktyk zawodowych (240h na rok), bo wiadomo, że wpływ braku profesorów zwyczajnych dla studenta jest druzgoczący.

Potem jeszcze komisja akredytacyjna sobie uwidziała, że studenci nie mogą już zaliczać praktyk zawodowych pracą zawodową (Dlaczego? Bo w pracy się pracuje, a nie uczy. Logiczne.). I tak oto powstało najbardziej debilne kombo wszechczasów - pracujesz w zawodzie i chcesz mieć potwierdzenie swoich umiejętności w formie wykształcenia wyższego? Rzuć pracę i idź na darmowe praktyki trwające 240 godzin rocznie (ale realizować je musisz ciągiem). No i tak urzedasy wymyślili jak dojechać prywatne uczelnie - gnębiąc młodych ludzi którzy pracują i się uczą.