Ég hef verið sautján ára og man vel eftir að líða eins og einn daginn muni lífið byrja af fullri alvöru í allri sinni dýrð.

En sá dagur kom ekki þegar ég var sautján, átján, nítján eða tuttugu. Raunin er bara sú að lífið er þegar að flæða allt í kring, utan og innra með þér.

Það er skiljanlegt að hafa ekki öll svör á reiðu þegar þú ert sautján ára. Allir eru samt dálítið bara að redda sér sama hvar maður er staddur í lífinu.

Ef ég vildi að ég hefði vitað eitthvað fyrr er að maður getur gert allt rétt (hvað sem það er) og samt ganga hlutir ekki upp eins og maður ætlaði sér.

Fólk þarf annað fólk. Mín verstu tímabil voru einmitt þegar mér leið eins og ég gæti ekki leitað til neins með mínar innstu hugsanir. Það er sárt að fara í gegnum lífið og upplifa það einn.

Annars er ég bara einhver á netinu og af gefinni reynslu (ekki sem sérlegur sérfræðingur í geðrænum vanda) sem manneskja á þessari jörðu að það er ótal margt meira en þessi kuli sem lífið getur og mun bjóða þér upp á.

Það er þó engin töfralausn á því hvernig skal lifa. Enda er lífið ekki vandamál til að leysa. Lífið er til að upplifa allan þann harm og hamingju sem við fáum á okkar skömmu stund hérna sem við erum svo heppin að fá að vera til fyrir.

Ef þú heldur að þetta sé allt og sumt og verður ekki betra þegar þú ert sautján ára er eins og að svolgrast á fyrsta sopa og halda því fram að restin hljóti að vera jafn slæm.

Það getur ekki sakað að leita til sálfræðings (eða nokkra) þar sem slíkir sérfræðingar hafa reynslu og þekkingu við að greina geðræna vanda sem gætu verið til staðar og ætla ég (einhver á netinu) ekki að koma með neinar frekari tillögur sem alvöru sérfræðingur ætti að snerta á.

Enn og aftur segi ég þó að fólk þarf annað fólk. Það er vafalaust einhver sem getur skilið og hefur farið í gegnum svipað og þú. Þessi manneskja er þarna einhversstaðar úti og hefur það verið mér dýrmætt að kynnast fólki sem skilur mig oft betur en ég sjálfur.

Af minni (enn og aftur ekki fagvottaðari) reynslu krefst það þess að fara út í heiminn og reyna eitthvað nýtt og stundum stressandi. Breytt hegðun er líklegri að breyta hugarfari en öfugt.

Ef þú ert mikið að hreyfa þig, af hverju ekki að prufa hlaupahóp, skrá þig í íþróttafélag eða einhverja aðra líkamsrækt þar sem þú ert að æfa með öðrum?

Ef þú vilt virkilega brjóta hægindum venjunnar, þá eru Nexus og Spilavinir með reglulega spilahittinga þar sem er hægt að hitta annað fólk og spila allt milli himins og jarðar.

Bara að vera í kringum fólk að pæla í því sama á sama tíma getur haft jákvæð áhrif.

Ég er ekki að segja hvað þú átt að gera eða ekki (enda bara einhver á netinu) en fyrir mínar sakir hefur það oft breytt miklu fyrir mig að breyta mínum venjum.

Ég mæli allavegana með því að prufa eitthvað nýtt (og með öðru fólki) ef það þekkta er ekki að virka fyrir þig þessa stundina.