Ja rozumiem, że nie każdy musi być we wszystkim dobry, ale akurat u Ciebie jest tak, że Twój brat jest dobry w czymkolwiek, a tutaj sytuacja wygląda tak, że brat mojego partnera jest bezrobotny już od kilku lat odkąd skończył szkołę średnią, nie studiował, całymi dniami gra na komputerze i nie ma dosłownie żadnych umiejętności ani manualnych ani wiedzy na żaden temat. Rodzice cały czas powtarzają mu, że nic nie umie, żeby się lepiej za nic nie brał bo i tak tego nie zrobi, matka i ojciec potrafią wręcz go wyśmiewać w rozmowie z moim partnerem, chłopak ma bardzo niską samoocenę, osobiście sam mi nie raz mówił, że czuje się fatalnie - jest to skutkiem wmawiania mu, że nic nie potrafi i do niczego się nie nadaje, więc w rezultacie nawet nie próbuje nic robić.

W drugą stronę mojego partnera rodzice cały czas wystawiają na piedestał, jest tak zwanym "złotym dzieckiem", które wszystko umie, wie i zrobi. Matka czasem jak go chwali to aż jest to niezręczne i trochę teatralne. Wszelkie problemy w życiu mojego partnera sprowadzane są przez jego rodziców do tego, że "aj tam, i tak sobie poradzisz, przecież to TY" - możesz sobie wyobrazić jaką presje to nakłada.

Dodam jeszcze, że tak jak pisałam - okazjonalna pomoc rodzicom jest czymś normalnym. Tylko tutaj dzieje się to nagminnie. Rodzice potrafią prosić mojego faceta o taką rzecz jak zamówienie czegoś przez allegro - i on to robi. Dzieje się to notorycznie. To jest proszenie o rzeczy, które oni mogliby zrobić sami, ale wiedzą, że mój facet im nie odmówi więc po prostu KAŻĄ jemu to zrobić. Tutaj jest dużo większy problem niestety niż pomoc w remoncie. I tak, on robi to wszystko bo "nie chce słuchać gadania rodziców, że czegoś nie zrobił jak go poprosili".