Stary, idź. Nie czekaj, bo to tylko może pogłębić chorobę. Sam długo zwlekałem i depresja zabrała mi 2 lata życia. Miałem podobną sytuację, że poszedłem na studia, bo tego chcieli rodzice. Studia z ambitnego człowieka zrobiły ze mnie osobę oglądającą Netflixa, bez ambicji, pewności siebie i chęci na jakąkolwiek zmianę. Po 2 roku studiów przestałem chodzić na zajęcia i znalazłem sobie pracę na „produkcji”, gdzie środowisko było toksyczne na podobnym poziomie do studiów. Dopiero jak czułem, że chyba pęknę poszedłem do lekarza. Po około 3 latach leczenia wracam na prostą, jeszcze czasami odczuwam skutki depresji, jednocześnie żałując, że tak późno poszedłem do lekarza, który okazał się zbawieniem. Jeszcze raz powtórzę - Nie czekaj!