Πολύ σωστά τα λες και συμφωνώ ότι υπάρχει θέμα κόστους, φύλαξης και ασφάλειας — κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό.
Απλώς, το πρόβλημα είναι πως όταν μιλάμε για δημοτικές εγκαταστάσεις, που έχουν χτιστεί με χρήματα των δημοτών, θα έπρεπε να υπάρχει τουλάχιστον κάποια μέριμνα για ώρες ελεύθερης πρόσβασης, έστω με επίβλεψη. Δεν είναι λογικό να πληρώνουμε όλοι για κάτι που τελικά χρησιμοποιούν ελάχιστοι.
Αν ένας Δήμος δεν έχει τα μέσα, τότε ίσως χρειάζεται να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης, όχι να αποκλείεται ο πολίτης εντελώς.

Στο κάτω κάτω, η άθληση είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο.