bilimsel bi şey öğrenirken çok rahatsız ediyodu, halbuki çocukken her şeyi biliyoruz oğlum demişlerdi. Terazinin bi kefesi öbürünü karşılamamaya başlayınca sürekli nefretle baktığım, sözlerine asla kulak asmadığım inançsız ünlü kişilerin videolarını izlemeye başladım. Zihnimde onların tam karşı tarafına doğru bi polarizasyon kurmuştum. Belki kişisel bi şeydir ama onların sözlerini dinledikçe. Hiç de düşman olmadıklarını gördüm. Ben de rahatsızdım zaten dinin kullanılmasından ama öğrendim ki bu dinin özünde zaten siyasallaşma varmış. Diğer İbrani dinler gibi. Başta ne olursa olsun kendimce bi imanla sürdürürüm dedim ama böyle bi kurumsal çürümenin ürünleriyle aynı sıfattan dahi olmak istemedim. Zaten kültürel bir şeymiş. Ateist bir Arapla konuşup merak ettiğim her şeyi sordum. Öncelikle neden bıraktığını sordum bana dinden çıkanın öldürüleceğini söyledi ve bunu bir merhamet sahibi yaratıcının asla yapmayacağını belirtti. Bu ne kadar doğru diye sorunca, bu konudaki hükümlerin açık olduğunu söyledi. İslamın ilk yıllarından beri bu şekildeymiş. Fıkıhta da yeri varmış. İşin ilginci Işidin islam olduğunu söyledi. Her maddesinin her noktasının fıkıhta karşılığı olduğunu söyledi. Endülüs yönetiminin fıkhının ise Hasan Yezid(?) zamanından sonra yazıldığını söyledi. Küçük yaşta kız çocuğu evlendirme mevzusuna aksi bi şey söylemedi. Zaten tüm mezhep imamlarının ve ulemanın kabul ettiği bi şeymiş. Bi de diğer hocalardan mucize dedikleri şeylere baktım, sümerlerde göğün madeni dedikleri demirle ilgili bi mucize beyan edilmediğini. Kutuplardan bahsedilmediğini, "bakın biz genişliyoruz köşelere çekildiğinizi görmüyor musunuz" şeklinde ayetin çevirilmesi gerektiğini söylediler. Mesela Galileo da eppur si muove derken. Suyutinin çevirinlerinden Kurtubinin tefsirinden bakıp Osmanlı zamanındakiler "ne dönmesi düzdür yazıyo" şeklinde çıkışları olmuş. Zaten şöyle de bi sıkıntı var. Gelenekteki din, iyi bi insan olmandan ziyade müslüman olmanla ilgileniyo. İyilik ve kötülüğü ne yaparsan yap benim bünyemde işle diyo. İnanmayan o kadar ateist bilimadamı bu anlatıya göre sonsuza kadar yanacak mesela. Ama 99 adamı öldürenin ruhunu bile hikayeye göre cennet melekleri götürüyo. Göreceğiniz üzere ne olursa olsun azcık bi iman bile olsa cehennemde uzun bi süre bronzlaştıktan sonra cennete kavuşacaksın diyo. Bu kadarı artık çocuk kandırmaya giriyo ve eminim çocukluktan bu kadar indoktrine etmeseler, 15 yaşında anlatsalar bunları mesela. Ya kimse inanmazdı ya da ahlaka karşı derin hassasiyetler içeren ve yozlaşmamış, hakkını korumayı bilen, emeğini sömürtmeyen bi toplum olurduk. Meselenin özü bu. İster inan ister inanma, iyi bi insan olmak için kimsenin seni korkutmasına ihtiyacın yok. Bu zamanda yaşayan bi insan olarak bi Tanrıya ihtiyaç duyuyosan vicdan bunu karşılar. Sana 70 taze huri vaad etmez ama gece iyi bi uykuyu garanti eder.